Bir uluslararası ilişkiler araştırmacısı, Soğuk Savaş sonrası dönemde bazı küçük devletlerin ittifak politikalarını incelerken şu bulguya ulaşmıştır:
"Devletler, her zaman sistemdeki en fazla askeri ve ekonomik güce sahip olan devlete karşı birleşmezler. Çoğu zaman, toplam kapasitesi daha düşük olsa bile coğrafi olarak kendilerine daha yakın olan, hücum silahları kapasitesini artıran ve saldırgan diplomatik niyetler sergileyen devletlere karşı dengeleme (balancing) yapmayı tercih ederler."
Buna göre araştırmacının bulgusu, devletlerin ittifak tercihlerini salt güç dağılımıyla değil; algılanan tehlikenin boyutlarıyla açıklayan hangi düşünür ve yaklaşımla ifade edilir?
- Stephen Walt – Tehdit DengesiCevap
- BKenneth Waltz – Güç Dengesi
- CRandall Schweller – Çıkar Dengesi
- DHans Morgenthau – Ulusal Çıkar
- EJohn Mearsheimer – Saldırgan Realizm
Cevap
Araştırmacının tespiti, devletlerin ittifak tercihlerini coğrafi yakınlık, saldırgan niyetler ve hücum gücü gibi faktörlerin birleşimiyle oluşan "tehdit" algısına bağlayan Stephen Walt'un Tehdit Dengesi yaklaşımıdır.
Doğru yanıt, Kenneth Waltz'un saf Güç Dengesi teorisindeki eksiklikleri gidermek amacıyla ortaya atılan Tehdit Dengesi yaklaşımıdır. Stephen Walt'a göre devletler bir ittifak (dengeleme) oluştururken yalnızca karşı tarafın toplam ekonomik ve askeri gücüne bakmazlar; aynı zamanda coğrafi yakınlık, hücum (saldırı) kapasitesi ve en önemlisi saldırgan niyetleri bir bütün olarak değerlendirirler.
Adım Adım Çözüm
Anahtar Kavram
Stephen Walt'un Tehdit Dengesi (Balance of Threat) Kavramı