Dokularda basınca karşı direnç ve kayganlık sağlayan glikozaminoglikanlar (), ekstraselüler matriste yüksek miktarda su bağlayarak "şok emici" bir ortam oluştururlar. Bu moleküllerin söz konusu biyofiziksel özelliklerinden sorumlu olan temel yapısal karakteristik aşağıdakilerden hangisidir?
- Sahip oldukları sülfat ve karboksil grupları sayesinde yüksek oranda negatif yüklü olmalarıCevap
- BYapılarındaki glisin ve prolin amino asitlerinin sağladığı yüksek esneklik
- CÇok sayıda glikozidik yan dal içeren kompleks ve dallanmış bir polimerik yapıya sahip olmaları
- DMolekül yüzeyinde bulunan yoğun hidrofobik etkileşim bölgeleri
Cevap
Glikozaminoglikanların yüksek negatif yük yoğunluğu (sülfat ve karboksil grupları), yüksek miktarda su bağlayarak hidrasyon küreleri oluşturmalarını ve bu sayede şok emici özellik göstermelerini sağlar.
Glikozaminoglikanlar (), yapılarındaki sülfat ve karboksil (uronik asit kaynaklı) grupları nedeniyle biyolojik sistemlerdeki en yüksek negatif yük yoğunluğuna sahip moleküllerdir. Bu negatif yükler (polianyonik yapı), ozmotik olarak çok büyük miktarda su molekülünü () kendilerine bağlarlar (hidrasyon). Ayrıca, aynı yüklü grupların birbirini itmesi sayesinde bu zincirler matris içinde yaygın/açık bir formda kalır. Üzerine baskı uygulandığında su dışarı sızar, baskı kalktığında ise negatif yüklerin itmesiyle su tekrar içeri dolar. Bu dinamik süreç dokulara esneklik, kayganlık ve şok emici özellik kazandırır.
Adım Adım Çözüm
Anahtar Kavram
Polianyonik karakter ve Hidrasyon
İpuçları
1
Bu moleküllerin ekstraselüler matriste neden "polianyonik" (çok sayıda negatif yük içeren) olarak adlandırıldığını düşünün.
Daha Fazla Pratik
Hiyalüronik asidin diğer GAG'lardan farklarını (sülfatsız olması, çekirdek proteine bağlı olmaması gibi) gözden geçirebilirsiniz.
Tahmini Süre:45s