Hücresel transkripsiyon süreçleri; kullanılan polimeraz tipleri, promotör tanıma mekanizmaları ve spesifik inhibitörlere olan duyarlılıkları açısından yüksek düzeyde özelleşmiştir. Transkripsiyon inhibitörlerinin moleküler etki mekanizmaları ve seçicilikleri ile ilgili aşağıdaki ifadelerden hangisi doğrudur?
- A-amanitin, RNA polimeraz II'nin 'bridge helix' (köprü heliks) bölgesine bağlanarak enzimin DNA kalıbına olan ilk bağlanma afinitesini (initiation) seçici olarak azaltır.
- Rifampisin, prokaryotik RNA polimerazın alt ünitesine bağlanarak, yeni sentezlenen RNA zincirinin polimerazdan çıkış kanalını sterik olarak bloke eder.Cevap
- CAktinomisin D, düşük konsantrasyonlarda ( ) kullanıldığında nükleolusta gerçekleşen ve RNA polimeraz II tarafından yönetilen sentezini öncelikli olarak inhibe eder.
- D-amanitin, yüksek konsantrasyonlarda bile RNA polimeraz III aktivitesini etkilemeyen, sadece RNA polimeraz II'ye özgü bir inhibitördür.
- ERifampisin, transkripsiyonun uzama (elongation) evresinde nükleotid ekleme yönünü olarak değiştirerek DNA-RNA hibridinin stabilitesini bozar.
Cevap
Rifampisin, prokaryotik RNA polimerazın alt ünitesine bağlanarak RNA çıkış kanalını sterik olarak bloke eder ve transkriptin uzamasını engeller.
Rifampisin, bakteriyel RNA polimerazın alt ünitesine bağlanarak RNA sentezinin başlangıcında (2-3 nükleotidlik aşamada) sterik bir engel oluşturur. Bu engel, büyüyen RNA zincirinin polimerazın içindeki çıkış kanalından geçmesini imkansız hale getirerek transkripsiyonu durdurur.
Adım Adım Çözüm
Anahtar Kavram
Transkripsiyon İnhibitörlerinin Mekanizmaları ve Polimeraz Özgüllüğü