Alkali fosfataz () enziminin klinik biyokimyada doku spesifikliğinin belirlenmesi, tanısal açıdan büyük önem taşımaktadır. Bu enzim formlarının moleküler ve genetik temelleri değerlendirildiğinde; karaciğer, kemik ve böbrek kaynaklı formlarını, plasental ve intestinal izoenzimlerinden ayıran temel özellik aşağıdakilerden hangisidir?
- Söz konusu üç doku formunun (karaciğer, kemik, böbrek) tek bir gen lokusu tarafından kodlanması ve aralarındaki farkın yalnızca post-translasyonel modifikasyonlardan kaynaklanmasıCevap
- BKaraciğer ve kemik formlarının farklı kromozomlardaki gen lokuslarından sentezlenen, birincil amino asit dizilimleri tamamen farklı proteinler olması
- CKaraciğer, kemik ve böbrek formlarının monomerik, plasental ve intestinal formların ise aktif tetramerik yapıda bulunması
- DBu doku formlarının katalitik aktivite göstermek için yerine iyonlarını kofaktör olarak kullanmaları
- EDoku-spesifik olmayan bu formların, plasental izoenzimine benzer şekilde ısıya karşı yüksek termostabilite göstermesi
Cevap
Karaciğer, kemik ve böbrek ALP formlarının tek bir gen lokusu (ALPL) tarafından kodlanması ve aralarındaki farkın post-translasyonel modifikasyonlara (glikozilasyon) dayanması
Doğru seçenek, karaciğer, kemik ve böbrek formlarının tek bir gen lokusu () tarafından kodlandığını ve aralarındaki farkın yalnızca sentez sonrası gerçekleşen glikozilasyon gibi post-translasyonel modifikasyonlardan kaynaklandığını belirtmektedir. Bu durum, bu formların teknik olarak 'izoform' (veya izozim) sınıfına girmesine neden olurken; plasental ve intestinal 'lerin farklı gen lokuslarından sentezlenen gerçek izoenzimler olmasından onları ayırır.
Adım Adım Çözüm
Anahtar Kavram
Alkali fosfatazın doku-spesifik olmayan formları (karaciğer, kemik, böbrek) aynı genin post-translasyonel modifikasyonlarla (izoform) oluşan ürünleridir; oysa plasental ve intestinal formlar farklı gen lokuslarından sentezlenen gerçek izoenzimlerdir.
İpuçları
1
enziminin 'doku-spesifik' (intestinal, plasental) ve 'doku-spesifik olmayan' (karaciğer, kemik) olarak iki ana gruba ayrıldığını hatırlayın.
2
Karaciğer ve kemik 'sini klinikte ayırt etmek için kullanılan 'ısı stabilitesi' veya 'elektroforez' yöntemleri, proteinin primer yapısından ziyade şeker grupları üzerindeki farklara dayanır.
3
İnsan genomunda için 4 gen vardır; ancak karaciğer, kemik ve böbrek bu genlerden sadece birini (1. kromozomdaki ) ortaklaşa kullanır.
Daha Fazla Pratik
Karaciğer ve kemik formlarının ısı stabilitesi farklarını (Heat Stability Test) ve hangi inhibitörlerin (L-Fenilalanin, Levamizol) hangi izoenzimi inhibe ettiğini inceleyerek konuyu pekiştirebilirsiniz.
Tahmini Süre:3m 0s