Soru

Zorluk: ZorETZ İnhibitörleri

İzole mitokondrilerle gerçekleştirilen bir biyoenerjetik çalışmasında, sisteme eklenen bir inhibitör sonrasında spektrofotometrik ölçümlerde Sitokrom bSitokrom \ b'nin maksimum absorbsiyon göstererek tamamen indirgenmiş (redükte) formda kaldığı; buna karşın Sitokrom cSitokrom \ c ve Sitokrom aa3Sitokrom \ aa_3'ün absorbsiyon spektrumlarının onların tamamen oksitlenmiş (yükseltgenmiş) formda olduğunu gösterdiği saptanmıştır.

Bu deneysel sistemde, söz konusu inhibitör blokajını baypas ederek elektron akışını ve oksijen tüketimini yeniden başlatabilecek en uygun müdahale aşağıdakilerden hangisidir?

  1. Askorbat ve TMPDTMPD (N,N,N′,N′N,N,N',N'-tetrametil-p-fenilendiamin) ilavesiCevap
  2. B
    Süksinat ve FADFAD ilavesi
  3. C
    2,4-Dinitrofenol (DNPDNP) ilavesi
  4. D
    Ortamdaki PiP_i (inorganik fosfat) konsantrasyonunun artırılması
  5. E
    Malat ve glutamat konsantrasyonunun artırılması

Cevap

Elektronları doğrudan Sitokrom c düzeyinden zincire dahil edebilen Askorbat ve TMPD karışımının eklenmesi
Deneysel verilerde Sitokrom b'nin indirgenmiş, Sitokrom c'nin ise oksitlenmiş olması, elektron akışının bu iki bileşen arasında kesildiğini (Kompleks III inhibisyonu, örn. Antimisin A) gösterir. Bu durumda Kompleks I (NADH) veya Kompleks II (Süksinat) üzerinden elektron girişi sağlamak sonucu değiştirmez. Solunumu tekrar başlatmak için elektronların blokajın ilerisindeki bir noktadan (Sitokrom c veya Kompleks IV) zincire dahil edilmesi gerekir. Askorbat, TMPD aracılığıyla elektronlarını doğrudan Sitokrom c'ye aktararak bu baypas işlemini gerçekleştirir.

Adım Adım Çözüm

1
İnhibisyon bölgesinin redoks verilerine göre belirlenmesi
Blokaj Kompleks III (Antimisin A bölgesi) üzerindedir.
Elektron akışı Sitokrom b'ye kadar gelip orada birikmiş (indirgenmiş), ancak Sitokrom c ve sonrasına geçememiştir (oksitlenmiş).
2
Baypas (atlatma) stratejisinin seçilmesi
Blokaj sonrası bir bileşene elektron donörü eklenmelidir.
Zincirdeki fiziksel bir engel, ancak engelden sonraki bir basamağa yapay elektron vericiler (yapay substratlar) eklenerek aşılabilir.
3
Uygun donörün tanımlanması
Askorbat + TMPD çifti kullanılmalıdır.
Bu kombinasyon elektronları doğrudan Sitokrom c'ye aktararak Kompleks IV (sitokrom oksidaz) üzerinden oksijen tüketiminin devam etmesini sağlar.

Anahtar Kavram

ETZ inhibitörlerinin varlığında, blokaj noktasından sonraki bileşenlere (örneğin Sitokrom c) elektron donörleri (Askorbat/TMPD) eklenerek 'yapay solunum' veya baypas sağlanabilir.

İpuçları

1
ETZ'de elektron akışı durduğunda, blokajın öncesindeki bileşenler elektronla dolar (indirgenir), sonrasındakiler ise elektron kaybeder (oksitlenir).
2
Sitokrom b indirgenmiş ama Sitokrom c oksitlenmişse, engel Kompleks III (Sitokrom bc1 kompleksi) üzerindedir.
3
Kompleks III engellendiğinde, solunumu devam ettirmenin tek yolu elektronları Sitokrom c veya Sitokrom aa3'e dışarıdan vermektir.

Daha Fazla Pratik

Sitokrom oksidaz (Kompleks IV) inhibitörleri (siyanür, CO) varlığında herhangi bir baypas mekanizmasının çalışıp çalışmayacağını düşününüz.
Tahmini Süre:2m 30s
Bu soruyu puanla