İslam medeniyetinde dinî düşüncenin gelişim sürecinde ortaya çıkan yorumlar; inançla ilgili konuları ele alan itikadi-siyasi ekoller ile günlük hayatın pratik uygulamalarına dair hükümler üreten ameli-fıkhi ekoller şeklinde sınıflandırılmıştır. Ancak bu ekoller tarihsel süreçte tamamen birbirinden bağımsız kalmamış; fıkhi mezhepler ile itikadi mezhepler arasında coğrafi, felsefi ve kurumsal düzeyde çeşitli etkileşimler ve paralellikler meydana gelmiştir. Bir din kültürü öğretmeni, öğrencilerinden bu ekollerin kurucularını, metodolojik ayırt edici özelliklerini ve tarihsel olarak yak��n ilişkide bulundukları itikadi ekolleri gösteren bir çalışma tablosu hazırlamalarını istemiştir. Bir öğrencinin hazırladığı tablo şu şekildedir:
| Mezhep | Kurucu / Öncü | Öne Çıkan Metodolojik Özellik | İtikadi / Kelami Ekol İlişkisi |
|---|---|---|---|
| I. Hanefilik | Ebu Hanife | Hüküm elde etmede rey, kıyas ve istihsana geniş yer verme | Maturidilik |
| II. Şafiilik | İmam Şafii | Kıyası sınırlandırma ve istihsan yöntemini kesin olarak reddetme | Eş'arilik |
| III. Malikilik | İmam Malik | Medine halkının ortak uygulamasını (amel-i ehl-i Medine) delil sayma | Eş'arilik |
| IV. Hanbelilik | Ahmed b. Hanbel | Nasslara sıkı bağlılık gösterip rey ve kıyasa son derece az başvurma | Mu'tezile |
| V. Caferilik | İmam Cafer-i Sadık | Sünnetin naklinde öncelikle Ehl-i Beyt kanalıyla gelen rivayetleri esas alma | Şia (İmamiye) |
Buna göre öğrencinin hazırladığı tablodaki eşleştirmelerden hangisi, mezheplerin metodolojik yaklaşımları ve tarihsel-kelami ilişkileri göz önünde bulundurulduğunda hatalıdır?
- AI
- BII
- CIII
- IVCevap
- EV