Uluslararası çevre politikalarının tarihsel gelişiminde, küresel ölçekli çevre sorunlarının önlenmesi ve doğal kaynakların korunması amacıyla birçok çok taraflı sözleşme imzalanmıştır. Bu sözleşmeler; odaklandıkları çevre sorununun niteliği, taraf ülkelere getirdikleri yükümlülükler ve karar alma mekanizmaları bakımından farklılıklar göstermektedir.
Buna göre, uluslararası çevre sözleşmelerinin kapsamı, işleyişi ve küresel çevre politikalarındaki yeri ile ilgili aşağıdaki yargılardan hangisi yanlıştır?
- AMontreal Protokolü, stratosferik ozon tabakasını incelten kloroflorokarbon (CFC) gibi maddelerin üretimini ve tüketimini küresel ölçekte aşamalı olarak sonland��rarak çevre diplomasisinin en başarılı örneklerinden biri olmuştur.
- BRamsar Sözleşmesi, sulak alanların ekolojik dengesinin korunmasını hedeflerken, bu alanların korunması ile çevre dostu yöntemlerle sürdürülebilir şekilde işletilmesini ifade eden 'akılcı kullanım' (wise use) ilkesini benimsemiştir.
- CParis Anlaşması, küresel sıcaklık artışını sanayi öncesi döneme göre 'nin (mümkünse 'nin) altında tutmayı hedeflerken, Kyoto Protokolü'ndeki katı kotalar yerine ülkelerin kendi belirledikleri 'Ulusal Katkı Beyanları'na (NDC) dayanır.
- DCITES Sözleşmesi, yalnızca tehlike altındaki yabani hayvan ve bitki türlerinin canlı bireylerinin ticaretini değil, bu canlılardan elde edilen fildişi, post, boynuz gibi her türlü parça ve türevin de uluslararası ticaretini denetim altında tutar.
- Kyoto Protokolü, küresel iklim değişikliği ile mücadelede ortak fakat farklılaştırılmış sorumluluklar ilkesini reddederek, sera gazı salınımını azaltma yükümlülüğünü gelişmiş ve gelişmekte olan tüm ülkelere eşit ve yasal olarak bağlayıcı kotalarla yüklemiştir.Cevap
Cevap
Kyoto Protokolü'nün tüm ülkelere eşit sorumluluk yüklediğini ve ortak fakat farklılaştırılmış sorumluluklar ilkesini reddettiğini savunan ifade yanlıştır.
Kyoto Protokolü, iklim değişikliği ile mücadelede 'ortak fakat farklılaştırılmış sorumluluklar' ilkesini esas alır. Bu ilke gereğince, atmosfere tarihsel olarak en çok sera gazı salan gelişmiş ülkelere yasal olarak bağlayıcı azaltım hedefleri konulurken, gelişmekte olan ülkelere bu aşamada zorunlu kısıtlamalar getirilmemiştir. Dolayısıyla, protokolün tüm ülkelere eşit yükümlülükler getirdiğini savunan ifade yanlıştır ve bu nedenle aranan seçenektir.
Adım Adım Çözüm
Anahtar Kavram
Kyoto Protokolü'nün 'ortak fakat farklılaştırılmış sorumluluklar' ilkesi ve gelişmiş/gelişmekte olan ülke gruplarına yönelik farklı yükümlülük yapısı.
Tahmini Süre:2m 30s