Türkiye’de Cumhuriyet’in ilanından 1960’lı yılların başına kadar nüfus artış hızını yükseltmeyi hedefleyen pronatalist (nüfus artışını destekleyici) politikalar uygulanmıştır. Ancak 1963 yılından itibaren yürürlüğe giren I. Beş Yıllık Kalkınma Planı ile bu politikadan vazgeçilmiş ve nüfus artış hızını azaltmayı amaçlayan antinatalist politikalara geçiş yapılmıştır.
Buna göre, 1963 yılından itibaren nüfus politikalarında yaşanan bu köklü değişimin gerekçeleri arasında aşağıdakilerden hangisi gösterilemez?
- AHızlı nüfus artışının işsizlik, kalkınma hızının düşmesi ve kişi başına düşen millî gelirin azalması gibi sorunlara yol açması
- BEğitim, sağlık ve altyapı gibi demografik yatırımların bütçeye getirdiği yükün ekonomik kalkınmayı yavaşlatması
- CTıp ve sağlık alanındaki gelişmelerle bebek ölümlerinin azalması sonucu nüfusun doğal artış hızının beklenenin üzerine çıkması
- Nüfus artış hızının düşürülmesiyle ülkenin sanayileşmiş ve gelişmiş bir yapıya doğrudan ulaşacağının varsayılmasıCevap
- EAnne ve çocuk sağlığını koruyarak nüfusun niteliksel yapısının iyileştirilmesinin hedeflenmesi
Cevap
Nüfus artış hızının düşürülmesiyle ülkenin sanayileşmiş ve gelişmiş bir yapıya doğrudan ulaşacağının varsayılması
Nüfus artış hızının azaltılması politikası, ekonomik kalkınma ile nüfus artışı arasındaki dengeyi kurmayı amaçlar. Ancak bu politika tek başına bir ülkeyi doğrudan gelişmiş ya da sanayileşmiş kılmaz. Dolayısıyla, nüfus artış hızını azaltmanın doğrudan gelişmişliğe ulaştıracağı varsayımı coğrafi ve ekonomik açıdan bir yanılgıdır ve 1963 yılındaki politika değişikliğinin bilimsel/resmî bir gerekçesi olamaz.
Adım Adım Çözüm
Anahtar Kavram
Türkiye'nin nüfus politikalarındaki dönemler ve bu dönemlerin coğrafi gerekçeleri.
Tahmini Süre:2m 0s