Ekokritik (çevre odaklı edebiyat eleştirisi), edebi metinlerin insan ile insan dışı doğa arasındaki ilişkileri nasıl ele aldığını inceleyen disiplinlerarası bir kuramdır. 1990'larda bağımsız bir alan olarak rüştünü ispat eden bu yaklaşım, doğayı yalnızca olayların geçtiği pasif bir arka plan veya insan duygularının yansıtıldığı dekoratif bir araç olarak görmeyi reddeder. Aksine, fiziki çevrenin ve diğer canlıların da metinlerde aktif birer özne, hatta anlatının seyrini değiştiren kurucu unsurlar olarak konumlandırılabileceğini savunur. Yazarın ekolojik krizlere yönelik tutumunu sorgularken dilin doğayı temsil etme gücünü ve sınırlarını da tartışmaya açar. Dolayısıyla ekokritik, sadece tematik bir doğa güzellemesi incelemesi değil; edebiyat aracılığıyla çevre bilincinin nasıl inşa edildiğini deşifre eden politik ve etik bir okuma biçimidir.
Bu parçadan "ekokritik" kuramı ile ilgili olarak aşağıdakilerden hangisine ulaşılamaz?
- ADoğanın edebi eserlerde sadece süsleyici bir unsur ya da olayların geçtiği hareketsiz bir dekor olmaktan çıkarılması gerektiğini savunduğuna
- BYazarın çevre sorunlarına yaklaşımını mercek altına alırken dilin dış dünyayı yansıtma kapasitesini de masaya yatırdığına
- Ekolojik sorunların çözümü için edebi metinlerin nasıl bir pratik yol haritası sunması gerektiğini belirlediğineCevap
- DEdebi eserler vasıtasıyla toplumsal bir duyarlılığın ve çevre farkındalığının nasıl oluşturulduğunu ortaya çıkarmaya çalıştığına
- EMetinlerdeki fiziki çevrenin ve canlı dışı unsurların olayların gelişimini yönlendirebilen etkenler olarak görülebileceğini kabul ettiğine