Platon’un *Phaedrus* diyaloğunda, Mısır tanrısı Theuth’un yazıyı icat edip onu kral Thamus’a bir 'hafıza ve bilgelik iksiri' olarak sunması anlatılır. Thamus ise yazının hafızayı güçlendirmeyeceğini, aksine insanların zihninde tembellik yaratacağını savunur; çünkü ona göre yazı, bilgiyi içselleştirmek yerine dışsal işaretlere bağımlı kılacaktır. Günümüzde arama motorları ve bulut depolama teknolojileriyle zirveye ulaşan dijital bilgi erişim kolaylığı, Thamus'un binlerce yıl önceki endişesini haklı çıkarır niteliktedir. Bilgiye saniyeler içinde ulaşabilen modern insan, edindiği veriyi kendi zihinsel süzgecinden geçirip kalıcı bir kavrayışa dönüştürme gereği duymamaktadır. Zira harici bir belleğe aktarılan her bilgi kırıntısı, zihinde yapılandırılmadığı sürece sadece birer veri yığını olarak kalmaya mahkûmdur. Teknolojinin sağladığı bu konfor, insanı bilginin taşıyıcısı değil, yalnızca ona giden yolların tarifçisi konumuna getirmektedir. Sonuçta zihinsel çabanın yerini alan her hazır erişim aracı, derinlemesine düşünme yeteneğimizi körelterek bizi bilgelikten uzaklaştırmaktadır.
Buna göre, 'Bilgiye zahmetsizce ve hazır şekilde erişilmesini sağlayan araçlar, zihinsel üretim süreçlerini körelterek bireyi gerçek bilgelikten uzaklaştırır.' yargısının bu parçanın ana düşüncesi olduğu söylenebilir mi?
Cevap: Cevap