Akıl ve İnanç İlişkisi

2 soru

Augustinus, "Anlamak için inanıyorum" derken inancın akıldan önce geldiğini belirtir. Ancak o, burada kalmaz; "İnanmak için anlıyorum" sözüyle de aklın inancı beslediğini, inancın da aklı aydınlattığını savunur. Ona göre akıl, insanı imanın eşiğine kadar getirir; iman ise aklın ufkunu genişleterek onun hakikati kavramasını sağlar.

Augustinus'un bu yaklaşımına göre akıl ve inanç ilişkisiyle ilgili aşağıdakilerden hangisi savunulamaz?

İnanç, aklın sorgulama ve kavrama yeteneğini geliştiren ve ona yön veren bir kılavuzdur.

Rasyonel düşünme, bireyi inancın temellerini kavramaya hazırlayan bir ön aşama işlevi görebilir.

İnanç ve akıl, birinin varlığının diğerini tamamen hükümsüz kıldığı çatışmacı ve uzlaşmaz iki ayrı alandır.

Hakikate ulaşma sürecinde akıl ile inanç, birbirini dışlamak yerine karşılıklı olarak destekleyen bir döngüsellik içindedir.

Akıl tek başına mutlak hakikati kavramada yetersiz kalsa da, inançla birleşti��inde anlama sürecini tamamlar.

Cevabı ve açıklamayı göster

Cevap: İnanç ve akıl, birinin varlığının diğerini tamamen hükümsüz kıldığı çatışmacı ve uzlaşmaz iki ayrı alandır.

Cevap

İnanç ve akıl, birinin varlığının diğerini tamamen hükümsüz kıldığı çatışmacı ve uzlaşmaz iki ayrı alandır.

Verilen parçada Augustinus, akıl ile inancın karşılıklı olarak birbirini aydınlattığını ve beslediğini savunmaktadır. Dolayısıyla, bu iki kavramın birinin varlığının diğerini geçersiz kıldığı çatışmacı ve uzlaşmaz iki ayrı alan olduğunu öne süren yargı, parçada anlatılan uyum ve döngüsellik düşüncesiyle çelişir ve savunulamaz.

Adım Adım Çözüm

Paragraftaki temel felsefi tezin analiz edilmesi

Augustinus'un akıl ve inanç arasında dışlayıcı bir zıtlık kurmadığı, aksine birbirini tamamlayan rasyonel ve felsefi bir döngü oluşturduğu belirlenir.

Soru kökündeki olumsuz ifadeyi çözebilmek için metnin akıl-inanç uzlaşısı üzerine kurulu ana fikrini netleştirmek gerekir.

Çıkarılabilir nitelikteki seçeneklerin elenmesi

İnancın aklı aydınlatması, aklın imana hazırlık yapması, karşılıklı döngüsellik ve aklın inançla nihayete ermesi tezlerinin tamamının parçada karşılığı bulunur.

Parçadan mantıksal olarak türetilebilen tüm doğru önermeleri belirleyip seçenek dışı bırakmak gerekir.

Parçayla taban tabana zıt olan ifadenin tespit edilmesi

Akıl ve inancın birbirini hükümsüz kılan iki düşman veya uzlaşmaz alan olduğunu iddia eden tezin, metinde sunulan harmonik ve iş birliğine dayalı yapıya tamamen aykırı olduğu görülür.

Savunulamayacak olan hatalı yargı doğrudan bu zıtlık üzerinden ortaya çıkar.

Anahtar Kavram

Akıl ve inanç ilişkisinde uzlaştırıcı (sentezci) yaklaşım

Tahmini Süre:2m 0s

Soru 2Soru →

Hristiyan düşünür Tertullian, felsefe ile teolojiyi, akıl ile inancı keskin bir biçimde birbirinden ayırır. Ona göre Hristiyanlık, aklın kavrayış sınırlarını aşan ilahi bir gizemdir. Bu nedenle o, "Atina ile Kudüs’ün ne ortaklığı olabilir?" diyerek felsefi sorgulamanın ve rasyonel yöntemlerin inanç alanına taşınmasına karşı çıkmış; inancın rasyonel olarak temellendirilemeyeceğini savunmuştur.

Buna göre Tertullian’ın akıl ve inanç ilişkisine dair yaklaşımı aşağıdakilerden hangisiyle nitelendirilebilir?

İnancın, aklın sınırlarını aşan ve rasyonel kanıtlamaya ihtiyaç duymayan özerk bir alan olduğunu savunan fideizm

Dinî doğruların ancak dogmatik bir teoloji içinde akılsal açıklamalarla temellendirilebileceğini öne süren teolojik yaklaşım

İnancın rasyonel olarak sorgulanmasının insanı kaçınılmaz olarak Tanrı hakkında bilgi sahibi olunamayacağını savunan agnostisizme götüreceği fikri

Aklın, inançtan bağımsız olarak evrenin işleyişinden hareketle deist bir Tanrı tasarım��na tek başına ulaşabileceği iddiası

Felsefenin sorgulayıcı yapısının inanç ilkelerini sarsmadan onları doğrudan onaylaması gerektiğini savunan dogmatik tutum

Cevabı ve açıklamayı göster

Cevap: İnancın, aklın sınırlarını aşan ve rasyonel kanıtlamaya ihtiyaç duymayan özerk bir alan olduğunu savunan fideizm

Cevap

İnancın, aklın sınırlarını aşan ve rasyonel kanıtlamaya ihtiyaç duymayan özerk bir alan olduğunu savunan fideizm

Tertullian, felsefeyi ve akli sorgulamayı inanç alanından tamamen dışlayarak inancın akıldan bağımsız, onun sınırlarını aşan özerk bir alan olduğunu savunur. Felsefe tarihinde bu yaklaşım 'fideizm' (inancılık) olarak adlandırılır. Doğru seçenek fideizm kavramını ve bu kavramın parçadaki açıklamaya uygun tanımını içermektedir.

Adım Adım Çözüm

Parçadaki temel felsefi iddiayı belirlemek

Tertullian'ın akıl ile inancı tamamen ayırdığı ve aklın inanç alanında geçersiz olduğunu savunduğu saptanır.

Soruda sorgulanan düşünürün temel tezini doğru tespit etmek analizin ilk aşamasıdır.

Düşünürün görüşünün hangi felsefi kavrama karşılık geldiğini çözümlemek

İnancın akılla temellendirilemeyeceğini, aklın sınırlarını aşan özerk bir yapıya sahip olduğunu savunan görüşün 'fideizm' (inancılık) olduğu belirlenir.

Felsefe tarihindeki kavramsal karşılıkları doğru eşleştirmek doğru cevaba ulaşmayı sağlar.

Seçenekleri analiz ederek doğru kavramı ve tanımı içeren seçeneği tespit etmek

İnancın, aklın sınırlarını aşan ve rasyonel temellendirmeye ihtiyaç duymayan özerk bir alan olduğunu savunan fideizm seçeneği doğru yanıt olarak belirlenir.

Diğer seçeneklerdeki yanlış inanç modellerini ve kavramsal hataları elemek için gereklidir.

Anahtar Kavram

Fideizm (İnancılık)

Akıl ve İnanç İlişkisi

Cevap

Adım Adım Çözüm

Anahtar Kavram

Sık Yapılan Hatalar

Cevap

Adım Adım Çözüm

Anahtar Kavram

Sık Yapılan Hatalar