Question

Difficulty: Very hardBecker'in Zevk (Önyargı) Modeli: İşveren Ayrımcılığı

Gary Becker’in Zevk (Önyargı) Modeli çerçevesinde, tam rekabetçi bir mal ve emek piyasasında faaliyet gösteren ve azınlık grubu işçilerine karşı pozitif bir ayrımcılık katsayısına (d>0d > 0) sahip olan bir işverenin davranışları ile bu davranışların uzun dönemli piyasa sonuçları hakkındaki aşağıdaki çıkarımlardan hangisi doğrudur?

  1. Ayrımcı işveren kâr maksimizasyonu yerine, kâr (π\pi) ve önyargıdan kaynaklanan psikolojik tatminsizliği içeren bir fayda fonksiyonunu (UU) maksimize eder; ancak uzun dönemde ayrımcılık yapmayan rakiplerin maliyet avantajı nedeniyle piyasadan tasfiye edilme süreciyle karşılaşır.Answer
  2. B
    İşveren, azınlık işçilerini istihdam ederek sağladığı ücret tasarrufu sayesinde üretim maliyetlerini düşürür ve bu durum uzun dönemde ayrımcı firmanın piyasada hakim konuma gelmesini sağlar.
  3. C
    İşverenin azınlık grubu işçilerine karşı tutumu, bu işçilerin grup ortalaması olarak daha düşük verimliliğe sahip olduğu varsayımına dayanan bir 'istatistiksel risk' yönetimidir.
  4. D
    Ayrımcı işveren, azınlık işçileri için algıladığı maliyeti (WW(1+d)W_W(1+d)) piyasa fiyatına yansıtarak kâr marjını korur ve uzun dönemde diğer tüm firmaların da benzer bir 'ayrımcılık zevki' geliştirmesine neden olur.
  5. E
    İşveren, azınlık işçilerinin marjinal verimliliğinin (MRPWMRP_W) piyasa ücretinden (WWW_W) düşük olduğunu bildiği için, bu farkı ayrımcılık katsayısı (dd) ile rasyonalize ederek kârını maksimize eder.

Answer

İşverenin kâr maksimizasyonu yerine toplam fayda (kâr ve psikolojik maliyet bileşimi) maksimizasyonuna odaklanması ve bunun rekabetçi piyasada firmanın elenmesine yol açmasıdır.
Doğru yanıt olan seçenek, Becker'in modelindeki temel paradoksu açıklar: İşveren rasyonel bir şekilde kendi 'faydasını' (önyargısını tatmin ederek) maksimize etse de, bu durum firmanın ekonomik maliyetlerini artırır. Tam rekabetçi bir piyasada, en düşük maliyetle üretim yapan (yani ayrımcılık yapmayan) firmalar piyasada kalırken, yüksek maliyetli ayrımcı firmalar uzun dönemde elenir.

Step-by-Step Solution

1
İşverenin fayda fonksiyonunun tanımlanması
U=f(π,NW)U = f(\pi, N_W)
Ayrımcı işveren için azınlık işçisi çalıştırmak (NWN_W) negatif fayda (disutility) yaratır; bu yüzden kâr (π\pi) ile önyargı arasında bir tercih yapar.
2
Algılanan maliyet hesaplaması
Azınlık işçisi maliyeti = WW(1+d)W_W (1 + d)
İşveren, azınlık işçisine ödediği gerçek ücretin (WWW_W) üzerine, kendi önyargısından kaynaklanan psikolojik bir maliyet (dd) ekler.
3
İstihdam dengesinin analizi
VMPW=WW(1+d)VMP_W = W_W (1 + d)
İşveren, işçinin değerini algıladığı yüksek maliyete eşitler. Bu durum, d>0d > 0 olduğu sürece işverenin kârını maksimize eden seviyenin altında azınlık işçisi çalıştırması demektir.
4
Uzun dönem piyasa dinamiklerinin değerlendirilmesi
Ayrımcı firmaların piyasadan çekilmesi
Ayrımcılık yapmayan rakipler (d=0d = 0), azınlık işçilerini daha düşük maliyetle (sadece WWW_W) çalıştırarak daha yüksek kâr elde eder ve piyasa fiyatını düşürerek ayrımcı firmaları iflasa sürükler.

Key Concept

Becker'in Seçilim Hipotezi (Selection Hypothesis)

Hints

1
İşverenin 'fayda' maksimizasyonu ile 'kâr' maksimizasyonu arasındaki çatışmayı düşünün.
2
Tam rekabetçi piyasada bir firmanın ayakta kalması için maliyetlerinin piyasa fiyatına (minimum ortalama maliyete) eşit olması gerektiğini hatırlayın.
3
Ayrımcılık katsayısı (dd), işveren için görünmez bir ek maliyettir. Bu ek maliyete katlanan firma, maliyete katlanmayan rakiplerine karşı hayatta kalabilir mi?

Practice More

İşveren ayrımcılığı ile 'müşteri ayrımcılığı' modellerini, piyasadan elenme riski açısından karşılaştırınız.
Estimated Time:3m 0s
Rate this question