Examkin

Question

Difficulty: MediumÇalışma Sermayesine Yatırım ve Finansman Politikaları

Kredi piyasalarındaki daralma beklentisi üzerine, geniş bir tedarik ağına sahip bir lojistik işletmesi bilanço yapısında stratejik bir değişikliğe gitmiştir. İşletme; duran varlıklarının ve sürekli dönen varlıklarının tamamına ek olarak, faaliyet hacmindeki dalgalanmalardan kaynaklanan geçici dönen varlıklarının da önemli bir bölümünü uzun vadeli yabancı kaynaklar ve özkaynaklarla finanse etme kararı almıştır.

Çalışma sermayesi finansman politikaları çerçevesinde değerlendirildiğinde, işletmenin benimsediği bu yeni politika ve bu politikanın risk-kârlılık üzerindeki beklenen etkisi aşağıdakilerin hangisinde doğru verilmiştir?

  1. İhtiyatlı (muhafazakâr) finansman politikasına geçilmiştir; likidite riski minimize edilirken, atıl fonların yaratacağı ek maliyetler sebebiyle kârlılık olumsuz etkilenecektir.Answer
  2. B
    Atılgan (agresif) finansman politikası benimsenmiştir; uzun vadeli kaynak kullanımının artmasıyla kârlılık maksimize edilecek ancak net işletme sermayesi noksanlığı riski doğacaktır.
  3. C
    Vade uyumlu (dengeli) finansman stratejisi uygulanmıştır; varlıkların nakde dönüşüm süresi ile borçların vadesi tam eşleştiği için risk ve getiri arasında optimal bir denge kurulacaktır.
  4. D
    Finansal kaldıraç ağırlıklı bir politika izlenmiştir; uzun vadeli yabancı kaynak oranının artması işletmenin sabit finansman yükünü artırarak faaliyet riskini yükseltecektir.
  5. E
    İhtiyatlı (muhafazakâr) finansman politikasına geçilmiştir; fon maliyetlerinin uzun vadeye yayılarak düşürülmesi sayesinde işletmenin hem kârlılığı artacak hem de riski azalacaktır.

Answer

İhtiyatlı (muhafazakâr) finansman politikasına geçilmiştir; likidite riski minimize edilirken, atıl fonların yaratacağı ek maliyetler sebebiyle kârlılık olumsuz etkilenecektir.
İşletme, mevsimsel veya dalgalı ihtiyaçlarını (geçici dönen varlıklar) kısa vadeli borçlarla karşılamak yerine uzun vadeli kaynaklarla finanse etmeyi seçmiştir. Bu durum, ihtiyatlı (muhafazakâr) finansman politikasının temel özelliğidir. Bu politikanın en büyük avantajı, kısa vadeli borç ödeme baskısını ortadan kaldırarak likidite riskini minimize etmesidir. Ancak uzun vadeli kaynaklar hem genellikle daha yüksek faiz oranlarına sahiptir hem de işletmenin fon ihtiyacının azaldığı dönemlerde bu paralar kasada atıl beklese dahi faizleri ödenmeye devam eder. Bu durum kârlılığı doğrudan düşürür.

Step-by-Step Solution

1
İşletmenin varlık kalemlerini ve bunları finanse ettiği kaynakların vadelerini analiz et.
Duran varlıklar, sürekli dönen varlıklar VE geçici dönen varlıkların bir kısmı uzun vadeli yabancı kaynaklar ve özkaynaklar (devamlı sermaye) ile finanse edilmektedir.
Çalışma sermayesi finansman politikasının türünü belirlemek için varlık-kaynak vade eşleşmesini haritalandırmak gerekir.
2
Belirlenen eşleşmeyi finansman politikaları teorisi ile karşılaştır.
Geçici dönen varlıkların kısa vadeli kaynaklar yerine uzun vadeli kaynaklarla finanse edilmesi, likiditeyi ön planda tutan İhtiyatlı (Muhafazakâr) Finansman Politikasıdır.
Vade uyumu prensibinden sapılarak uzun vadeli fonlama oranının artırılması politikanın yönünü belirler.
3
İhtiyatlı politikanın risk ve kârlılık üzerindeki etkisini değerlendir.
Uzun vadeli borçların vadesi uzun olduğu için kısa vadede ödeme sıkıntısı (likidite riski) azalır. Ancak geçici varlıklara ihtiyaç duyulmayan dönemlerde de uzun vadeli kaynağın maliyetine katlanılacağı için (atıl fon) kârlılık düşer.
Finansal yönetimde risk ve getiri arasında ters yönlü bir ilişki (trade-off) vardır; düşük risk, düşük kârlılık getirir.

Key Concept

Çalışma Sermayesine Yatırım ve Finansman Politikaları: İhtiyatlı Politika ve Risk-Getiri İlişkisi
Rate this question

Topics

Çalışma Sermayesine Yatırım ve Finansman Politikaları

More questions from this topic