Examkin

Question

Difficulty: MediumÇalışma Sermayesine Yatırım ve Finansman Politikaları

Çalışma sermayesi yönetiminde işletmeler, varlık yapısını (yatırım politikası) ve bu varlıkların hangi kaynaklarla fonlanacağını (finansman politikası) belirlerken risk ve getiri dengesini gözetmek zorundadır. Bir üretim işletmesinin bilançosu incelendiğinde; duran varlıklarının tamamı ile sürekli dönen varlıklarının belirli bir kısmının uzun vadeli kaynaklarla finanse edildiği, sürekli dönen varlıkların kalan kısmı ile geçici dönen varlıkların tamamının ise kısa vadeli yabancı kaynaklarla karşılandığı tespit edilmiştir.

Buna göre, işletmenin benimsediği çalışma sermayesi politikası türü ve bu tercihin risk-karlılık üzerindeki etkisi aşağıdakilerden hangisinde doğru ifade edilmiştir?

  1. Atılgan (agresif) finansman politikası izlenmektedir; kısa vadeli kaynakların maliyeti nispeten düşük olduğundan karlılık beklentisi artar, ancak borç ödeme baskısı likidite riskini yükseltir.Answer
  2. B
    İhtiyatlı (muhafazakâr) finansman politikası izlenmektedir; bu strateji sayesinde kısa vadeli fonlama maliyetlerinden kaçınılarak hem risk hem de karlılık eş anlı olarak düşürülmüştür.
  3. C
    Vade uyumlu (dengeli) finansman politikası izlenmektedir; varlıkların likidite süreleri ile borçların vadeleri birebir eşleştirildiği için net çalışma sermayesi sıfıra yaklaşır.
  4. D
    Atılgan (agresif) yatırım politikası izlenmektedir; sabit varlık yatırımları düşük tutularak faaliyet kaldıracı azaltılmış ve işletmenin finansal riski düşürülmüştür.
  5. E
    İhtiyatlı (muhafazakâr) yatırım politikası izlenmektedir; sürekli dönen varlıkların bir kısmının kısa vadeli fonlarla karşılanması, işletmenin faiz yükünü azaltarak riskten kaçınmasını sağlar.

Answer

İşletmenin atılgan (agresif) finansman politikası izlediği ve bu durumun karlılığı artırırken likidite riskini de yükselttiğini ifade eden seçenektir.
İşletme, yapısal olarak bilançosunda sürekli bulunması gereken (sürekli dönen varlıklar) bir kısım varlıklarını, vadesi çabuk gelen (kısa vadeli) yabancı kaynaklarla finanse etmektedir. Bu tercih, finansal yönetim terminolojisinde 'atılgan (agresif) finansman politikası' olarak adlandırılır. Kısa vadeli faiz oranları genellikle uzun vadeli faiz oranlarından düşük olduğu için işletmenin finansman maliyeti azalır ve karlılığı artar. Ancak, uzun vadeli yatırımların kısa sürede geri ödenmesi gereken borçlarla finanse edilmesi, işletmeyi sık sık borç yenileme baskısında bırakarak likidite riskini (net çalışma sermayesi noksanlığı riskini) önemli ölçüde yükseltir.

Step-by-Step Solution

1
Varlıkların hangi kaynaklarla finanse edildiğini sınıflandırın.
Duran varlıklar ve sürekli dönen varlıkların bir kısmı uzun vadeli; sürekli dönen varlıkların kalanı ve geçici dönen varlıklar kısa vadeli kaynaklarla fonlanmaktadır.
Uygulanan finansman politikasının türünü belirlemek için kaynak/varlık eşleşmesini görmek gerekir.
2
Mevcut durumu vade uyumlu (dengeli) model ile karşılaştırın.
Dengeli modelde kısa vadeli kaynaklar sadece geçici dönen varlıklara eşit olmalıdır. Senaryoda ise kısa vadeli yabancı kaynaklar > geçici dönen varlıklar eşitsizliği vardır.
Sürekli varlıkların (bilançoda sürekli yer tutan dönen varlıkların) kısa vadeli fonlarla karşılanması agresif (atılgan) yaklaşımdır.
3
Bu agresif politikanın risk ve karlılık üzerindeki etkilerini analiz edin.
Kısa vadeli kaynaklar daha ucuz olduğu için finansman giderleri azalır (karlılık artar), ancak sürekli borç çevirme zorunluluğu doğduğundan ödeyememe ihtimali (likidite riski) yükselir.
Finansal yönetimde risk ve getiri her zaman aynı yönde hareket eder; yüksek getiri beklenen stratejiler daha yüksek risk barındırır.

Key Concept

Çalışma Sermayesi Finansman Politikaları (Agresif, İhtiyatlı, Dengeli) ve Risk-Getiri İlişkisi
Rate this question

Topics

Çalışma Sermayesine Yatırım ve Finansman Politikaları

More questions from this topic