Bir kamu kurumunda veri analisti olarak görev yapan uzman, 25 farklı değişken (madde) içeren bir anket veri seti üzerinde boyut indirgeme çalışması yapmaktadır. Araştırmacının temel amacı, veri setindeki toplam varyansı açıklamak yerine, sadece değişkenler arasındaki paylaşılan (ortak) varyansa odaklanarak altta yatan gizil (latent) yapıları modellemek ve değişkenlere ait ölçüm hatalarını sistemden ayrıştırmaktır. Yapılan ön incelemelerde, veri setinin çok değişkenli normal dağılım varsayımını katı bir şekilde sağladığı tespit edilmiştir. Uzmanın, faktör (veya bileşen) sayısına karar verirken Kaiser kriteri () ve yamaç birikintisi grafiği (scree plot) kullanacağı bilinmektedir.
Buna göre, uzmanın analiz amacına ve veri yapısına en uygun faktör çıkarma (elde etme) yöntemi ile bu seçimin temel gerekçesi aşağıdakilerden hangisinde doğru verilmiştir?
- ATemel Bileşenler Analizi (PCA); çünkü verinin çok değişkenli normal dağıldığı durumlarda, her bir değişkene ait ölçüm hatalarını özel olarak ayıklayarak değişkenler arasındaki ortak varyansı en yüksek düzeyde açıklayan yegâne yöntemdir.
- BTemel Eksen Faktoringi (PAF); çünkü çok değişkenli normal dağılım varsayımı sağlandığında istatistiksel anlamlılık testleri (model uygunluk testleri) yapabilmek ve model parametrelerini tahmin etmek için geliştirilmiş en spesifik yöntemdir.
- CTemel Bileşenler Analizi (PCA); çünkü Kaiser kriteri uyarınca elde edilen her bir özdeğer (), analiz edilen toplam değişken sayısına bölünmeye gerek kalmaksızın doğrudan o bileşenin açıkladığı ortak varyans yüzdesini ifade eder.
- En Çok Olabilirlik (Maximum Likelihood - ML) yöntemi; çünkü ortak varyansa odaklanarak ölçüm hatalarını ayrıştırır ve verilerin çok değişkenli normal dağılım varsayımını sağladığı durumlarda asimptotik olarak en etkin tahminleri üreterek istatistiksel uygunluk testlerine olanak tanır.Answer
- EAğırlıklandırılmamış En Küçük Kareler (ULS) yöntemi; çünkü değişkenler farklı birimlerde olduğunda, veriyi standartlaştırmaya gerek kalmadan doğrudan kovaryans matrisi üzerinden işlem yaparak büyük varyanslı değişkenlerin faktörleri baskılamasını engeller.