Modern kamu maliyesi yaklaşımları, devlet organlarının büyüme eğilimini analiz ederken yalnızca dışsal faktörleri değil, idari mekanizmanın içsel işleyişini de mercek altına alır. Bu eksende, harcama artışlarını arz yönlü bir bakış açısıyla kurum içi dinamiklere dayandıran William Niskanen'in Bürokrasi Modeli'ne (Bütçe Maksimizasyonu Yaklaşımı) yönelik aşağıdaki ifadelerden hangisi isabetlidir?
- AKamu harcamalarının milli gelire oranla artması, sanayileşme sürecinde hukuki ve sosyal koruma ihtiyacının yükselmesine bağlı olarak devlet faaliyetlerinin sürekli ve organik biçimde genişlemesinin sonucudur.
- BModelin merkezinde, kamu hizmetini sunan idarecilerden ziyade, oy maksimizasyonu güdüsüyle hareket eden politikacıların seçmen üzerinde mali illüzyon yaratarak bütçe kısıtını aşması yatar.
- Hizmet sunucuları, politikacılarla aralarındaki bilgi asimetrisini kendi lehlerine kullanarak üretim hacmini, sosyal optimumu sağlayan marjinal fayda-marjinal maliyet () eşitliği yerine, bütçe maksimizasyonunu sağlayan toplam bütçe-toplam maliyet () eşitliğine kadar zorlar.Answer
- DDevlet harcamalarındaki kalıcı artış eğilimi idari kararlardan ziyade; savaş, doğal afet veya derin kriz gibi toplumsal sarsıntı dönemlerinde vatandaşların vergi yüküne yönelik toleransının artmasına dayanır.
- EKamu sektörünün yoğun emek gerektiren yapısı nedeniyle verimlilik artışının sınırlı kalmasına rağmen, ücretlerin piyasa rayiçleriyle rekabet edebilmek adına sürekli artırılması giderleri yukarı çeker.
Answer
Hizmet sunucularının bilgi asimetrisini kullanarak üretim hacmini marjinal eşitlik () yerine toplam bütçe ve maliyetin eşitlendiği () noktaya kadar genişletmesidir.
William Niskanen tarafından kamu ekonomisi literatürüne kazandırılan Bürokrasi Modeli, harcama artışlarını kurum içi dinamiklerle (arz yönlü) açıklar. Bürokratlar kamu hizmetlerinin gerçek üretim maliyetini bilirken, bütçeyi onaylayan politikacılar (sponsorlar) sadece hizmetin toplam toplumsal faydasını görebilir. Bu bilgi asimetrisi (information asymmetry) sayesinde bürokratlar, kendi kişisel faydalarını (itibar, yetki, personel sayısı, yüksek maaş) artırmak amacıyla bütçeyi en yükseğe çıkarmayı hedefler. Sonuç olarak, kamu kesimindeki üretim miktarı toplum için optimum olan marjinal fayda ve marjinal maliyetin eşitlendiği noktada () durmaz; bürokratın toplam bütçe kısıtını tamamen sömürdüğü toplam faydanın toplam maliyete eşitlendiği noktaya () kadar genişler.
Step-by-Step Solution
Key Concept
Niskanen Bütçe Maksimizasyonu Modeli