Question

Difficulty: Very hardBorçlanma Politikası

Kamu bütçe açıklarının finansman yöntemlerinin makroekonomik değişkenler (faiz, yatırım, tüketim ve enflasyon) üzerindeki etkilerine ilişkin farklı teorik yaklaşımlar bağlamında, aşağıdaki ifadelerden hangisi yanlıştır?

  1. A
    Bütçe açıklarının iç borçlanma ile finansmanının özel kesim yatırımları üzerinde yaratacağı dışlama (crowding-out) etkisinin şiddeti; para talebinin faiz esnekliği ile ters, yatırım talebinin faiz esnekliği ile doğru orantılıdır.
  2. Ricardo-Barro Eşdeğerlik Hipotezi'ne göre, devletin vergi indirimine giderek ortaya çıkan açığı borçlanmayla finanse etmesi, hanehalkının bugünkü harcanabilir gelirini artırdığı için tüketim harcamalarını ve toplam talebi Keynesyen çarpan mekanizmasıyla genişletir.Answer
  3. C
    Enflasyonist baskıların yoğun olduğu dönemlerde piyasadaki aşırı likiditeyi emmek (sterilizasyon) amacıyla, borçlanmanın kısa vadeli ve ticari bankalar yerine, uzun vadeli olarak doğrudan hanehalkından (bireylerden) yapılması hedeflenir.
  4. D
    Kamu bütçe açıklarının doğrudan Merkez Bankası kaynakları ile finanse edilmesi (borcun parasallaşması), borçlanma piyasasındaki faiz baskısını kısa vadede hafifletse de, emisyon hacmindeki artış sebebiyle uzun vadede senyorajın enflasyon vergisine dönüşmesine yol açar.
  5. E
    Klasik iktisadi yaklaşıma göre, ekonomi daima tam istihdamda dengede olduğundan, kamu harcamalarının borçlanmayla artırılması faiz oranlarını yükselterek özel yatırım ve tüketim harcamalarını kamu harcamalarındaki artış miktarı kadar daraltır.

Answer

Ricardo-Barro Eşdeğerlik Hipotezi'ne göre borçla finansmanın harcanabilir geliri ve tüketimi artırarak toplam talebi genişleteceğini savunan ifade kesinlikle yanlıştır.
Soruda 'yanlış' olan ifade sorulmaktadır. Ricardo-Barro Eşdeğerlik Hipotezi'ne göre, rasyonel bireyler devletin bugünkü borçlanmasının gelecekte kendilerinden alınacak vergilerle ödeneceğini öngörürler (ileri dönük beklentiler). Bu nedenle vergi indirimi veya borçlanma yoluyla elde ettikleri ilave geliri tüketime harcamaz, gelecekteki vergi yükümlülüklerini karşılamak üzere tasarruf ederler. Dolayısıyla cari tüketimde ve toplam talepte hiçbir artış olmaz. Söz konusu seçenekte bu durumun Keynesyen çarpan etkisiyle tüketimi ve talebi artıracağı iddia edilmektedir ki bu, Ricardo-Barro teoreminin özüne tamamen aykırıdır.

Step-by-Step Solution

1
Dışlama etkisinin (crowding-out) faiz esneklikleriyle ilişkisini analiz et.
Para talebinin faiz esnekliği ile dışlama ters orantılı; yatırım talebinin faiz esnekliği ile doğru orantılıdır.
IS-LM modelindeki teorik dengelerin geçerliliğini doğrulamak.
2
Enflasyonla mücadelede borçlanma stratejisinin doğruluğunu değerlendir.
Anti-enflasyonist borçlanmanın halktan ve uzun vadeli olması gerektiği kuralı doğrudur.
Maliye politikasının enflasyon üzerindeki likidite emici işlevini test etmek.
3
Borcun parasallaşması (monetizasyon) ve enflasyon vergisi ilişkisini kur.
Merkez bankasından borçlanmanın emisyonu artırarak uzun vadede enflasyon vergisine yol açtığı tespiti doğrudur.
Senyorajın maliyetlerini ve parasal genişleme sınırlarını belirlemek.
4
Ricardo-Barro Eşdeğerlik Hipotezi'nin varsayımlarını Keynesyen çarpan mekanizması ile karşılaştır.
Ricardo-Barro'da bireyler gelecekteki vergileri öngörerek tasarruf yaparlar; Keynesyen mekanizmanın aksine tüketim ve toplam talep artmaz.
Seçeneklerdeki iktisadi okul iddialarının kendi iç tutarlılığını test etmek.
5
Yanlış olan ifadeyi tespit et.
Ricardo-Barro yaklaşımını açıklarken Keynesyen genişletici etki sonucuna varan ifadenin yanlış olduğu belirlendi.
Soru kökünün 'yanlıştır' şeklinde olumsuz kurgulanmış olması.

Key Concept

Borçlanma Politikası ve İktisadi Yaklaşımlar (Dışlama, Ricardo-Barro, Parasallaşma)
Estimated Time:2m 30s
Rate this question