Uluslararası ilişkiler teorileri içinde neorealizmin bir kolu olan savunmacı realizme (defansif realizm) göre; uluslararası sistemin anarşik yapısı devletleri güç peşinde sınırsızca koşmak yerine, mevcut durumlarını korumaya ve "güvenlik maksimizasyonu"na yöneltmektedir.
Savunmacı realistlerin bu argümanı dayandırdıkları temel mantıksal çerçeve aşağıdakilerden hangisidir?
- Güç maksimizasyonu peşinde koşan devletlerin, diğer aktörler tarafından bir tehdit olarak algılanıp dengeleyici ittifaklarla (balancing) karşılaşması ve bu durumun devletin güvenliğini daha da azaltmasıAnswer
- BUluslararası anarşinin aslında bir kaos ortamı olması nedeniyle, devletlerin rasyonel kararlar almak yerine hayatta kalmak için içgüdüsel olarak saldırgan politikalar izlemesi
- CDevletlerin, göreli kazançlar yerine mutlak kazançlara odaklanarak sistemdeki diğer aktörlerle iş birliği yapmanın uzun vadede daha güvenli olduğunu kavraması
- DUluslararası sistemin anarşik yapısı nedeniyle devletlerin her zaman en kötü senaryoya göre hareket ederek küresel hegemonya kurmaya çalışmasının en güvenli yol olması
- EKlasik realistlerin iddia ettiği gibi insan doğasındaki güç tutkusunun, sistemin yapısı tarafından törpülenerek devletleri rasyonel bir iş birliğine zorlaması
Answer
Güç maksimizasyonu peşinde koşan devletlerin diğer aktörler tarafından tehdit olarak algılanıp dengeleyici ittifaklarla karşılaşması ve bu durumun güvenliği azaltması
Savunmacı realizm perspektifine göre uluslararası sistem, devletlerin aşırı güç elde etme çabalarını dengeleyici ittifaklar yoluyla cezalandırır. Kenneth Waltz gibi kuramcılar, sistemin rasyonel devletleri 'güç maksimizasyonu' (en güçlü olma) yerine 'güvenlik maksimizasyonu'na (yeterince güvende olma) ittiğini savunur. Çünkü çok fazla güç kazanmak, diğer devletlerin güvenlik ikilemini tetikleyerek onları birleşmeye zorlar ve sonuçta devletin başlangıçtaki güvenliğini de tehlikeye atar.
Step-by-Step Solution
Key Concept
Güvenlik Maksimizasyonu ve Dengeleme Mantığı
Estimated Time:1m 30s