İnşacılık (Konstrüktivizm)

Uluslararası ilişkiler teorisinde rasyonalizm (Neorealizm ve Neoliberalizm) ile İnşacılık (Konstrüktivizm) arasındaki temel tartışma konularından biri aktörlerin eylem mantığıdır. Rasyonalist yaklaşımlar aktörlerin maliyet-fayda analizi yaparak 'sonuç odaklı mantık' (logic of consequences) ile hareket ettiğini savunurken; inşacı yaklaşım, aktörlerin sosyal normlara ve kimliklerine göre 'uygunluk mantığı' (logic of appropriateness) ile hareket ettiğini ileri sürer.

Buna göre, aşağıdakilerden hangisi inşacı yaklaşıma göre bir devletin dış politika kararını 'uygunluk mantığı' çerçevesinde aldığını gösteren bir örnektir?

Alexander Wendt’in sosyal inşacı (konstrüktivist) anarşi tipolojisinde; devletlerin birbirlerinin egemenlik hakkını ve siyasal varlığını tanımadığı, aktörlerin birbirini 'yok edilmesi gereken bir tehdit' olarak kodladığı ve iş birliği olasılığının neredeyse hiç bulunmadığı toplumsal yapı aşağıdakilerden hangisidir?

Uluslararası İlişkiler teorisinde inşacılık (konstrüktivizm); ana akım rasyonalist teorilerle metodolojik bir köprü kurmaya çalışan "geleneksel" (modernist) kanat ile post-pozitivist ve dilsel dönüşten etkilenen "eleştirel" kanat olarak ikiye ayrılmaktadır. Bu iki eğilim arasındaki temel ayrım noktalarından biri de bilginin doğası ve bilimsel yöntemdir. Buna göre, geleneksel ve eleştirel inşacılık arasındaki ayrıma ilişkin aşağıdaki ifadelerden hangisi doğrudur?

Finnemore ve Sikkink tarafından geliştirilen "Norm Yaşam Döngüsü" ($Norm$ $Life$ $Cycle$) modeline göre; bir normun artık siyasi bir tartışma konusu olmaktan çıktığı, profesyonel standartların veya bürokratik prosedürlerin bir parçası haline gelerek "verili" ($taken$ $for$ $granted$) kabul edildiği ve aktörler için bir "alışkanlık" ($habit$) niteliği kazandığı evre aşağıdakilerden hangisidir?

İnşacı (konstrüktivist) uluslararası ilişkiler teorisinde, Alexander Wendt tarafından kavramsallaştırılan "fail-yapı" (agent-structure) sorunu bağlamındaki "karşılıklı kuruluş" (mutual constitution) argümanı, sistemin işleyişine dair temel bir ontolojik iddia ortaya koyar. Buna göre, fail ve yapı arasındaki ilişkiyle ilgili aşağıdaki ifadelerden hangisi doğrudur?

Alexander Wendt, neorealizmin anarşi kavramsallaştırmasını eleştirirken, uluslararası sistemin yapısının sadece devletlerin maddi kapasiteleriyle ($maddi\ güç\ dağılımı$) belirlenmediğini savunur. Wendt'e göre anarşinin "kendi başının çaresine bakma" ($self-help$) veya "güvenlik ikilemi" gibi sonuçlar doğurması, sistemin verili ve değişmez bir özelliği değil, aktörler arasındaki toplumsal sürecin bir ürünüdür.

Buna göre, Wendt'in "Anarşi devletlerin ondan ne anladığıdır" ($Anarchy\ is\ what\ states\ make\ of\ it$) teziyle vurgulamak istediği temel düşünce aşağıdakilerden hangisidir?

Uluslararası ilişkilerde bir devletin, nükleer silahlara sahip olan bir başka devleti "tehdit" olarak mı yoksa "stratejik ortak" olarak mı algılayacağı, sadece nükleer başlık sayısı gibi maddi verilerle açıklanamaz. İnşacı (konstrüktivist) teoriye göre bu algı, iki devlet arasındaki geçmiş etkileşimler ve bu süreçte karşılıklı olarak inşa edilen kimliklerle doğrudan ilişkilidir.

Buna göre, İnşacı yaklaşımın kimlik ve çıkar inşasına dair temel tezi aşağıdakilerden hangisidir?

Nicholas Onuf'un $1989$ tarihli 'Kuralların Dünyası' ($World$ $of$ $Our$ $Making$) adlı çalışmasıyla temellerini attığı kural-temelli inşacılıkta, toplumsal yapıyı oluşturan kurallar ile bu kuralların ürettiği başatlık (yönetim) biçimleri arasında doğrudan bir bağ kurulur. Buna göre; aktörlerin birbirlerine verdikleri sözler, karşılıklı vaatler ve üstlendikleri yükümlülüklerin (taahhüt kuralları) hâkim olduğu bir sistemde ortaya çıkan toplumsal düzen aşağıdakilerden hangisidir?

Uluslararası ilişkiler teorisinde $1980$’li yılların sonunda yaşanan "Üçüncü Tartışma" ve Soğuk Savaş'ın beklenmedik bitişi, Neorealizm gibi ana akım teorilerin "maddi yapı" ve "statüko" odaklı açıklamalarına yönelik eleştirileri artırmıştır. Bu dönemde ana akım yaklaşımlara ontolojik bir meydan okuma olarak doğan İnşacı (Konstrüktivist) teorinin, uluslararası yapının temel karakterine ilişkin temel iddiası aşağıdakilerden hangisidir?

İnşacı ($Konstrüktivist$) teorisyen Alexander Wendt, neorealizmin anarşiyi "devletleri rekabete zorlayan maddi bir yapı" olarak görmesini eleştirir. Wendt'e göre anarşi, devletler etkileşime girmeden önce içi boş bir kaptır ve bu kabın içeriği devletlerin birbirlerine yönelik davranışları ve tanımlamalarıyla dolmaktadır. Buna göre, Wendt'in yaklaşımında uluslararası sistemin anarşik yapısına anlam ve işleyiş kazandıran temel dinamik aşağıdakilerden hangisidir?

Uluslararası alanda yeni bir normun savunuculuğunu yapan "norm girişimcileri", mevcut bir durumu farklı bir bakış açısıyla sunarak (örneğin kara mayınlarını bir silahsızlanma meselesinden ziyade "insani bir trajedi" olarak yeniden tanımlayarak) toplumun değer yargılarıyla uyumlu hale getirmeye çalışırlar.

Finnemore ve Sikkink’in "Norm Yaşam Döngüsü" ($Norm$ $Life$ $Cycle$) modeline göre, yukarıda betimlenen bu stratejik faaliyet ve normun evrimindeki ilgili aşama aşağıdakilerin hangisinde doğru eşleştirilmiştir?

Uluslararası ilişkiler teorisindeki rasyonalizm (Neorealizm ve Neoliberalizm) ile İnşacılık (Konstrüktivizm) arasındaki temel tartışma, dünyayı oluşturan 'gerçekliğin' niteliği üzerine yoğunlaşır. Rasyonalist yaklaşımlar uluslararası sistemi fiziksel bir varlığa sahip 'maddi gerçeklikler' (brute facts) üzerinden analiz ederken; inşacılar, uluslararası siyasetin büyük ölçüde aktörlerin paylaştığı fikirler ve ortak anlamlarla var olan bir yapı olduğunu savunur.

Buna göre, inşacıların devletlerin birbirlerini 'düşman', 'rakip' veya 'dost' olarak görmesi gibi, sadece insanlar arası etkileşim ve dil yoluyla anlam kazanan bu durumları tanımlamak için kullandığı kavram aşağıdakilerden hangisidir?