Yıllar önce geçirilmiş tüberküloz plörizisi veya kronik ampiyem öyküsü bulunan bir hastanın toraks radyografisinde plevral efüzyon saptanmamasına rağmen, etkilenen tarafta akciğer hacminde belirgin azalma, kostal aralıklarda daralma ve visseral plevrada yaygın kalınlaşma izlenmektedir. Bu hastadaki akciğer sönmesi (atelektazi) mekanizması ve klinik özellikleri ile ilgili aşağıdakilerden hangisi doğrudur?
- APlevral boşluktaki basınç artışının akciğer parankimine dışarıdan bası yapması sonucu oluşan kompresyon atelektazisidir; mediastende karşı tarafa itilme izlenir.
- BAna bronşun mukus veya kitle ile tıkanması sonucu gelişen rezorpsiyon atelektazisidir; hava yolu obstrüksiyonu sonrası alveollerdeki gazın absorbe olmasıyla karakterizedir.
- Akciğer parankimi veya plevradaki fibröz skarların akciğerin tam ekspansiyonunu fiziksel olarak engellediği kontraksiyon atelektazisidir; bu tip atelektazi, diğer ana tiplerin aksine irreversibl (geri dönüşümsüz) kabul edilir.Answer
- DPlevral aralıkta granülomatöz inflamasyona bağlı gelişen mikro-atelektazi tablosudur; genellikle sürfaktan kaybı ve plevral negatif basıncın ortadan kalkmasıyla ilişkilidir.
- ERezorpsiyon atelektazisinin bir varyantı olan absorpsiyon atelektazisidir; alveollerdeki azotun yıkanması (washout) sonucu gelişen akut bir tablodur.
Answer
Doğru cevap seçeneği, akciğerin plevral fibrozis veya parankimal skar dokusu nedeniyle genişleyemediği 'kontraksiyon atelektazisini' tanımlamaktadır.
Kontraksiyon atelektazisi (veya sikatrizyan atelektazi), akciğer veya plevradaki lokal veya yaygın fibröz değişikliklerin akciğerin tam ekspansiyonunu engellemesiyle oluşur. Bu tip atelektaziyi diğerlerinden ayıran en önemli özellik, rezorpsiyon ve kompresyonun aksine geri dönüşümsüz (irreverzibl) olmasıdır. Kronik ampiyem sonrası gelişen fibrotoraks bu durumun klasik bir örneğidir.
Step-by-Step Solution
Key Concept
Atelektazi tiplerinin (rezorpsiyon, kompresyon, kontraksiyon) etiyolojik ve reversibilite açısından ayrımı.