Kronik böbrek yetmezliği olan bir hastada, terapötik aralığı dar, asidik yapıda ve plazma proteinlerine (albümine) yüksek oranda bağlanan bir ilaç (Örn: Fenitoin) kullanılmaktadır. Bu ilacın karaciğerde metabolize edildiği ve hepatik ekstraksiyon oranının düşük olduğu bilinmektedir.
Hastada gelişen hipoalbüminemi ve üremiye bağlı protein bağlanma yerlerinden deplasman sonucu, ilacın farmakokinetik parametrelerinde (Sanal Dağılım Hacmi (), Kararlı Durum Total Plazma Konsantrasyonu () ve Kararlı Durum Serbest İlaç Konsantrasyonu ()) beklenen değişim aşağıdakilerden hangisidir? (İlacın idame dozunun ve doz aralığının değiştirilmediği varsayılacaktır.)
- artar / azalır / değişmezAnswer
- Bartar / değişmez / artar
- Cazalır / artar / azalır
- Ddeğişmez / azalır / artar
- Eazalır / değişmez / değişmez
Answer
Sanal Dağılım Hacmi () artar, Kararlı Durum Total Plazma Konsantrasyonu () azalır, Kararlı Durum Serbest İlaç Konsantrasyonu () değişmez.
Doğru seçenek, 'nin arttığını, 'in azaldığını ve 'nin değişmediğini belirten seçenektir. Üremi ve hipoalbüminemi durumunda asidik ilaçların (örn. fenitoin) albümine bağlanması azalır ve serbest fraksiyon () artar. Plazmada tutunamayan ilaç dokulara daha fazla geçer, bu da **'yi artırır**. Düşük ekstraksiyonlu ilaçlarda klerens serbest fraksiyona bağımlıdır (), bu nedenle klerens artar ve kararlı durum total konsantrasyonu düşer. Ancak, artan klerens ve artan serbest fraksiyon birbirini dengelediği için serbest ilaç konsantrasyonu değişmez. Bu klinik olarak kritiktir; çünkü laboratuvarda ölçülen 'Total Düzey' düşük gelse bile, hasta terapötik (etkili) düzeydedir. Doz artırımı toksisiteye yol açar.
Step-by-Step Solution
Key Concept
Protein Bağlanma Değişikliklerinin Kinetik Etkileri (Düşük Ekstraksiyonlu İlaçlar)
Estimated Time:3m 0s