Elli yedi yaşında, tip 2 diyabeti ve hipertansiyonu olan bir kadın hasta, 8 aydır devam eden ani idrar sıkışması, günde 10'dan fazla idrara çıkma ve haftada 3-4 kez tuvalete yetişemeden idrar kaçırma şikayetiyle başvuruyor. Yaşam tarzı değişiklikleri ve mesane eğitimi programına 12 haftalık uyum sağlamasına rağmen belirgin düzelme olmamış. İdrar kültürü negatif, ürodinami ile detrusor aşırı aktivitesi doğrulanmış. Fizik muayenede sistolik KB 155 mmHg, kalp hızı 92/dk olarak saptanıyor; kardiyak muayenede ritim düzensizliği fark edilen hasta 6 ay önce atriyal fibrilasyon tanısıyla warfarin başlandığı anlaşılıyor. Bu hastada aşırı aktif mesane için başlanacak farmakolojik tedavide tercih edilmesi gereken ajan ve gerekçesi aşağıdakilerden hangisidir?
- ABeta-3 adrenerjik agonist; antimuskarinik kontrendikasyonu olmasa da atriyal fibrilasyonlu ve hipertansif hastada QT uzaması ve taşikardi riski nedeniyle tercih edilmez
- BDarifenasin; M3 selektifliği sayesinde kardiyak yan etkileri minimalize eder ve tüm antimuskarinik ilaçlar içinde AF hastalarında en güvenli profili sunar
- Beta-3 adrenerjik agonist; antimuskarinik sınıfının aksine kolinerjik blokaj yapmadığından, antikolinerjik yük gerektirmeyen ve warfarin ile anlamlı ilaç etkileşimi taşımayan bu ajan, bu hastada farmakolojik tedavi için uygun seçenektirAnswer
- DTrospiyum klorür; kuaterner amonyum yapısı sayesinde kan-beyin bariyerini geçmediğinden bilişsel yan etki profili düşüktür ve warfarin ile etkileşimi olmadığı için AF hastalarında tercih edilir
- ETolterodine ER; uzun etkili formu sayesinde antikolinerjik yan etki profili düşük tutulur ve diyabetik hastalarda otonomik nöropatiyi kötüleştirdiğine dair kanıt bulunmadığından güvenle kullanılabilir