Question

Difficulty: Very hardAğrılı Mesane Sendromu ve İnterstisyel Sistit

İnterstitiyel sistit / Ağrılı Mesane Sendromu (İS/AMS) tanısı konulmuş 44 yaşında kadın hasta, oral pentosan polifosfat ve amitriptilin tedavisiyle 14 ay geçirmesine karşın semptomlarında anlamlı düzelme sağlanamamıştır. Sistoskopide hidrodistansiyon sonrası glomerülasyonlar saptanmış, Hunner lezyonu gözlemlenmemiştir. Hastaya intravesikal dimetil sülfoksit (DMSO) uygulamasına başlanmış; 6 haftalık tedavinin ardından ağrı ve pollakiyüri şikayetleri belirgin ölçüde azalmıştır. Bu gelişme üzerine hastaya kalıcı semptom kontrolü amacıyla idame tedavisi planlanmaktadır. AUA İS/AMS kılavuz hiyerarşisine göre, aşağıdakilerden hangisi bu hastada tercih edilmesi gereken yaklaşımı en doğru şekilde tanımlar?

  1. DMSO'ya yanıt alındığından, aynı protokol ile aylık tekrarlayan intravesikal DMSO idame seansları planlanmalı; siklosporin A başlanmamalıdırAnswer
  2. B
    Sistemik immunosupresyon sağlamak amacıyla oral siklosporin A tedavisine derhal geçilmelidir
  3. C
    İdame tedavisi olarak intravesikal BCG instilasyonu başlanmalıdır; çünkü BCG, AUA kılavuzunda DMSO'ya eşdeğer etkili bir alternatif olarak önerilmektedir
  4. D
    DMSO yanıtı yeterli olmayan hastalarda uygulanacak bir sonraki basamak, sakral nöromodülasyondur; bu nedenle nöromodülasyon implantasyonuna yönlendirme yapılmalıdır
  5. E
    Sistektomi ve üriner diversiyon, intravesikal tedaviye yanıt verip idame aşamasına gelen hastalarda kalıcı çözüm sunacağından tercih edilmelidir

Answer

AUA İS/AMS kılavuzu kapsamında, intravesikal DMSO'ya yanıt alınan hastalarda aylık periyodik idame instilasyonlarına devam edilmesi önerilmekte; daha üst basamak tedavilere geçiş için bu yanıtın yetersizliği gerekmektedir.
AUA İS/AMS kılavuzu, tedaviye basamaklı yaklaşımı esas alır. İntravesikal DMSO instilasyonlarına yanıt alınan hastalarda aylık periyodik idame tedavisi planlamak hem kılavuza uygun hem de klinik olarak akılcı bir yaklaşımdır. Siklosporin A, nöromodülasyon ve sistektomi gibi müdahaleler daha ileri basamaklar için (birden fazla konservatif tedavinin başarısızlığı durumunda) ayrılmaktadır. DMSO'ya açık yanıt veren bu hastada aynı basamakta idameye devam etmek doğru seçimdir.

Step-by-Step Solution

1
Hastanın mevcut tedavi basamağını ve yanıt durumunu tanımla
Hasta birinci ve ikinci basamak tedavileri (oral PPS + amitriptilin) geçirmiş ve yetersiz yanıt almıştır. Üçüncü basamak olan intravesikal DMSO'ya iyi yanıt vermiştir.
AUA kılavuzu İS/AMS'yi hiyerarşik basamaklara göre yönetir; yanıt alınan basamakta idameye devam etmek veya aynı basamak içindeki alternatiflerle sürdürmek esastır.
2
Hunner lezyonu varlığının tedavi algoritmasına etkisini değerlendir
Bu hastada sistoskopide Hunner lezyonu saptanmamıştır. Hunner lezyonu bulunmaması, fulgürasyon veya triamsinolon enjeksiyonu gibi spesifik endoskopik girişimlerin endike olmadığını gösterir.
ESSIC ve AUA sınıflandırmasına göre Hunner lezyonu varlığı (Tip 3/ESSIC sınıf 3C) tedavi seçimini doğrudan etkiler; lezyonsuz hastalarda bu girişimler yapılmaz.
3
İdame tedavisi stratejisini AUA hiyerarşisine göre belirle
İntravesikal DMSO'ya yanıt alınan hastada aylık idame instilasyonları kılavuz kapsamında uygundur. Siklosporin A, sakral nöromodülasyon ve sistektomi gibi seçenekler daha üst basamaklar için ayrılmıştır.
AUA kılavuzu, tedavi kararlarını yanıt durumu ve uygulanan basamağa göre belirler; başarılı bir tedaviye rağmen üst basamağa geçmek kılavuz dışıdır ve gereksiz risk yaratır.
4
İntravesikal BCG'nin AUA'daki yeri konusundaki kanıtları sorgula
Birden fazla randomize çalışma, BCG'nin İS/AMS'de plasebodan üstün olmadığını göstermiştir; AUA kılavuzu BCG'yi önermemektedir.
Kanıta dayalı yaklaşım; etkinliği kanıtlanmamış tedavilerin kılavuz dışı kullanımından kaçınmayı gerektirir.

Key Concept

İS/AMS'de AUA basamaklı tedavi hiyerarşisi: intravesikal DMSO yanıtı olan hastada idame tedavisi planlaması ve üst basamaklara geçiş endikasyonlarının ayırt edilmesi
Rate this question