Dislipidemi tedavisinde düşük yoğunluklu lipoprotein reseptörlerinin () yıkımını önleyerek yüzey ekspresyonunu artırmak amacıyla kullanılan alirokumab ve inklisiran ile ilgili aşağıdaki ifadelerden hangisi doğrudur?
- Alirokumab hücre dışı dolaşımdaki PCSK9 proteinini sekestre ederek LDLR yıkımını engellerken; inklisiran hepatosit içinde RISC (RNA-indüklenmiş susturma kompleksi) aracılığıyla PCSK9 mRNA'sının parçalanmasını sağlayarak sentezi durdurur.Answer
- Bİnklisiran, hepatosit içinde LDL reseptörü sentezini doğrudan nükleer düzeyde indüklediği için reseptör-negatif (null mutasyon) homozigot ailesel hiperkolesterolemi hastalarında alirokumaba göre daha üstün etkinlik gösterir.
- CAlirokumab oral yolla emilen küçük bir molekül inhibitörüyken; inklisiran altı ayda bir subkutan enjeksiyonla uygulanan sentetik bir peptiddir.
- Dİnklisiranın yarı ömrü alirokumaba göre çok daha kısa olduğu için (2 hafta), idame tedavide alirokumaba (6 ay) göre daha sık dozlanması klinik bir zorunluluktur.
- EAlirokumab tedavisi sırasında gelişen 'statin ilişkili kas semptomları' (SAMS), inklisiran tedavisine göre hepatik ATP sitrat liyaz enziminin kompanzatuar aktivasyonu nedeniyle daha sıktır.
Answer
Alirokumab hücre dışındaki PCSK9'a bağlanan bir antikor iken, inklisiran hücre içinde mRNA düzeyinde sentezi engelleyen bir siRNA'dır.
Alirokumab ve evolocumab gibi monoklonal antikorlar, plazmada serbest halde bulunan PCSK9 proteinine bağlanarak onun LDL reseptörlerine (LDLR) bağlanmasını engeller. Böylece LDLR'lerin lizozomal yıkımı durur ve yüzeydeki reseptör sayısı artar. İnklisiran ise siRNA yapısındadır ve hepatosit içinde RISC (RNA-induced silencing complex) sistemini kullanarak PCSK9 mRNA'sını parçalar, böylece proteinin sentezini henüz hücre içindeyken durdurur.
Step-by-Step Solution
Key Concept
PCSK9 inhibisyonunda monoklonal antikorlar ile siRNA teknolojisi arasındaki farmakokinetik ve farmakodinamik farklar.