Gary Becker tarafından geliştirilen "Zevk (Önyargı) Modeli" kapsamında, azınlık grubu işçilerine karşı pozitif bir ayrımcılık katsayısına () sahip olan ve piyasada hem çoğunluk hem de azınlık grubu işçileriyle karşılaşan bir işverenin davranışsal eğilimleri göz önüne alındığında, aşağıdakilerden hangisi doğrudur?
- Azınlık grubu işçilerini istihdam etmenin sübjektif maliyetini olarak algılar ve bu tercih nedeniyle firmanın parasal kârı maksimize edilemez.Cevap
- BAzınlık grubu işçilerine daha düşük ücret ödeyebildiği için tam rekabet piyasasında diğer firmalara göre daha yüksek ekonomik kâr elde eder.
- CDenge istihdam düzeyinde, azınlık grubu işçilerinin marjinal ürün değerini () doğrudan piyasa ücretine () eşitleyerek rasyonel bir karar verir.
- DAyrımcılık katsayısı (), işverenin azınlık grubu işçilerinin marjinal verimliliğini olduğundan daha yüksek algılamasına yol açan bir çarpan etkisi yaratır.
- ETam rekabetçi bir piyasada, ayrımcı firmalar düşük ücret maliyetleri sayesinde uzun dönem dengesinde piyasada kalan tek firma türü olurlar.
Cevap
İşveren, azınlık grubu işçilerini istihdam etmenin maliyetini olarak algıladığı için parasal kârından feragat eder ve fayda maksimizasyonuna odaklanır.
Doğru olan seçenek, Becker'in modelinin temel varsayımını yansıtır: İşveren, azınlık grubu işçilerini çalıştırmaktan hoşlanmadığı için onlara ödediği ücretin üzerine bir 'psikolojik maliyet' () ekler. Bu durum, işverenin kârını değil, kendi önyargılarını içeren fayda fonksiyonunu maksimize etmeye çalıştığını ve bu süreçte reel parasal kârından vazgeçtiğini gösterir.
Adım Adım Çözüm
Anahtar Kavram
İşveren ayrımcılığında algılanan maliyet () ve kâr-fayda takası.