Emek piyasasında monopsoncu güce sahip bir firmanın, emek arz esneklikleri birbirinden farklı olan iki ayrı işçi grubuna (Grup 1 ve Grup 2) yönelik üçüncü derece fiyat (ücret) ayrımcılığı uyguladığı varsayılmaktadır. Grup 1'in emek arz esnekliği (), Grup 2'nin emek arz esnekliğinden () daha yüksektir ().
Buna göre, monopsoncu ayrımcılık modelinde kâr maksimizasyonunu sağlayan denge koşulları altında, bu iki gruba ödenen ücretler ( ve ) arasındaki ilişki hakkında aşağıdakilerden hangisi doğrudur?
- Emek arz esnekliği daha yüksek olan Grup 1'e, Grup 2'den daha yüksek bir ücret () ödenir.Cevap
- BEmek arz esnekliği daha düşük olan Grup 2'ye, Grup 1'den daha yüksek bir ücret () ödenir.
- CFirma kârını maksimize ettiği için her iki gruba da marjinal ürün gelirine () eşit düzeyde ücret öder.
- DFirma toplam maliyeti minimize etmek amacıyla her iki gruba da aynı ücreti () öder.
- EArz esnekliği düşük olan gruba ödenen ücret, her zaman piyasadaki asgari ücret düzeyine eşitlenir.
Cevap
Emek arz esnekliği daha yüksek olan gruba, esnekliği düşük olan gruba oranla daha yüksek bir ücret ödenir.
Monopsoncu ayrımcılık modelinde kâr maksimizasyonu, her iki işçi grubu için marjinal faktör maliyetlerinin (MFC) birbirine ve marjinal ürün gelirine (MRP) eşitlenmesini gerektirir. formülüne göre, emek arz esnekliği () ne kadar yüksekse, marjinal faktör maliyeti ücrete o kadar yakın olur. Bu nedenle, MFC'lerin eşitlendiği dengede, esnekliği yüksek olan gruba () ödenen ücret (), esnekliği düşük olan gruba () ödenen ücretten () daha yüksek olmalıdır.
Adım Adım Çözüm
Anahtar Kavram
Monopsoncu ayrımcılık modelinde ücretler, emek arz esnekliği ile ters orantılı bir 'sömürü oranı' içerir; esneklik arttıkça ücret marjinal ürün gelirine yaklaşır.
Daha Fazla Pratik
Bu modelin 'Robinson-Patman' fiyat ayrımcılığı ile benzerliğini ve emek piyasasındaki 'cinsiyete dayalı ücret farklılıkları' analizindeki yerini inceleyebilirsiniz.
Tahmini Süre:1m 30s