Lipsey ve Lancaster tarafından geliştirilen "İkinci En İyi Teorisi"ne (Theory of the Second Best) göre, bir ekonomide Pareto optimumuna ulaşmak için gerekli olan marjinal koşullardan en az birinin bir kısıtlama nedeniyle sağlanamadığı bir durumda, geriye kalan marjinal koşulların karşılanmasına yönelik iktisat politikalarıyla ilgili aşağıdaki ifadelerden hangisi doğrudur?
- Mevcut bir piyasa aksaklığı veya kısıtı giderilemiyorsa, diğer piyasalarda Pareto koşullarına uyulması toplumsal refahı artırmayabileceği gibi kaynak dağılımını daha da bozabilir.Cevap
- BGümrük birliklerinde üye ülkeler arasındaki tarifelerin kaldırılması, dış dünyaya karşı korumacılık devam etse dahi her zaman refahı artıran bir "ikinci en iyi" çözümdür.
- CPareto optimalite koşullarının bir kısmı sağlanabiliyorsa, bu durumun refahı azaltması teorik olarak imkansızdır; dolayısıyla her serbestleşme adımı birinci en iyi duruma yaklaştırır.
- DBir piyasada tekelci güç veya dışsallık gibi bir aksaklık varken, diğer piyasalarda tam rekabet koşullarının (fiyatın marjinal maliyete eşitliği) sağlanması ekonomiyi mutlaka ikinci en iyi seviyeye taşır.
- Eİkinci en iyi teorisi, sadece ticaret yaratıcı etkilerin bulunduğu bütünleşmelerin Pareto etkinliği açısından her zaman üstün olduğunu ve saptırıcı etkilerin önemsiz olduğunu savunur.
Cevap
Mevcut bir piyasa aksaklığının giderilemediği durumlarda, diğer piyasalarda Pareto koşullarına uyulması toplumsal refahı artırmayabileceği gibi kaynak dağılımını daha da bozabilir.
Lipsey ve Lancaster'a göre, ekonomide Pareto etkinliğinin sağlanması için gereken tüm marjinal koşullar aynı anda gerçekleştirilemiyorsa, geriye kalan koşulların tamamının veya bir kısmının yerine getirilmesi toplumsal refahı artırmayabilir. Hatta bazı durumlarda bu 'kısmi' iyileştirme çabaları, kaynak dağılımını daha da verimsiz hale getirerek refah kaybına yol açabilir. Bu nedenle, gümrük birlikleri (bazı tarifelerin kalkması ama bazılarının kalması) her zaman olumlu sonuç doğurmaz.
Adım Adım Çözüm
Anahtar Kavram
İkinci En İyi Teorisi