Tabakalı rastgele örnekleme yönteminin teorik temelleri ve uygulama esasları düşünüldüğünde;
I. Tabakalar, kitledeki tüm birimleri kapsamalı ve bir birim birden fazla tabakada yer almamalıdır.
II. Yöntemin etkinliğini artırmak için tabaka içi varyansların mümkün olduğunca büyük, tabakalar arası varyansın ise mümkün olduğunca küçük tutulması gerekir.
III. Tabakalama kriteri olarak kullanılan yardımcı değişken ile ilgilenilen değişken arasındaki korelasyon arttıkça, tahmin edicilerin varyansı azalır.
ifadelerinden hangileri doğrudur?
- AYalnız I
- BYalnız II
- CI ve II
- I ve IIICevap
- EI, II ve III
Cevap
Tabakalı örneklemede tabakaların kitleyi tam kapsaması ve birimlerin tek bir tabakaya ait olması temel bir gerekliliktir; ayrıca yardımcı değişkenle olan yüksek korelasyon tahmin hassasiyetini artırırken, tabaka içi varyansın küçük (homojen) olması beklenir.
Doğru seçenek, tabakalı örneklemenin iki temel sütununa odaklanmaktadır: Birincisi, tabakaların kitleyi hatasız ve çakışmasız şekilde bölmesi (I); ikincisi ise tabaka oluşturma kriteri ile asıl değişken arasındaki güçlü ilişkinin (korelasyon) tahminin doğruluğunu ve hassasiyetini artırmasıdır (III).
Adım Adım Çözüm
Anahtar Kavram
Tabakalı örneklemede temel amaç, kitle varyansını tabakalar arası farklılıklara hapsederek tabaka içi varyansı minimize etmek ve tahmin hassasiyetini artırmaktır.
Alternatif Yöntem
Varyans analizi (ANOVA) mantığıyla düşünülürse; toplam kitle varyansı 'gruplar içi' ve 'gruplar arası' varyans olarak ikiye ayrılır. Tabakalı örneklemede örnekleme hatası sadece 'gruplar içi' varyanstan kaynaklanır. Dolayısıyla gruplar (tabakalar) arası farklar ne kadar çok açıklanırsa (arasındaki varyans ne kadar büyükse), hata o kadar azalır.
Tahmini Süre:1m 30s