Frederick W. Taylor tarafından geliştirilen Bilimsel Yönetim Yaklaşımı'nın temel unsurlarından biri olan 'Değişken Parça Başı Ücret Sistemi' (Differential Piece-Rate System) uyarınca; zaman ve hareket etütleri sonucunda bilimsel olarak belirlenmiş 'standart iş miktarını' (görevini) tam olarak yerine getiren veya bu miktarın üzerine çıkan bir işçiye uygulanacak olan ücretlendirme yöntemi aşağıdakilerden hangisidir?
- Standart iş miktarını karşılayan işçiye, ürettiği tüm parçalar üzerinden hesaplanan daha yüksek bir birim ücret ödenmesi.Cevap
- Bİşçilerin sosyal ihtiyaçlarını ve grup aidiyetini ön plana çıkararak verimlilik artışının grup primleri yoluyla teşvik edilmesi.
- Cİşçiye sadece standart iş miktarını aştığı 'ekstra' parçalar için yüksek birim ücret ödenirken, standart altındaki parçalar için baz ücretin korunması.
- Dİşçilerin kendi iş yöntemlerini geliştirmelerine izin verilerek 'inisiyatif ve teşvik' yoluyla verimlilik artışının sağlanması.
- EEmir-komuta birliği ilkesi uyarınca, her işçinin tek bir gözetmenden aldığı talimatlarla üretim miktarını artırmasının ödüllendirilmesi.
Cevap
Standart iş miktarını karşılayan veya aşan işçiye, ürettiği parçaların tamamı için daha yüksek bir birim ücret üzerinden ödeme yapılması.
Taylor'un değişken parça başı ücret sistemi, bilimsel olarak belirlenmiş görevi başaran işçiyi ödüllendirmek, başaramayanı ise cezalandırmak üzerine kuruludur. Bu sistemde, standart iş miktarına ulaşıldığında birim ücret bir basamak atlar ve işçinin o periyottaki tüm üretimi bu yüksek birim fiyat üzerinden hesaplanır. Bu, işçiyi tam kapasite ile çalışmaya iten en güçlü motivasyon aracıdır.
Adım Adım Çözüm
Anahtar Kavram
Değişken Parça Başı Ücret Sistemi ve Ekonomik İnsan Modeli
Daha Fazla Pratik
Taylor'un 'Fonksiyonel Ustabaşılık' sisteminin Fayol'un 'Emir-Komuta Birliği' ilkesiyle neden ve nasıl çatıştığını analiz eden bir soruya geçebilirsiniz.
Tahmini Süre:1m 30s