Siyaset bilimi literatüründe egemenliğin kaynağı, sahibi ve nitelikleri üzerine Jean Bodin'den modern hukukçulara kadar uzanan süreçte farklı kuramsal yaklaşımlar geliştirilmiştir. Bu yaklaşımlar ve temsilcileriyle ilgili aşağıdakilerden hangisi yanlıştır?
- AJean Bodin'e göre egemenlik; devletin mutlak, sürekli, bölünemez ve devredilemez nitelikteki en üstün gücüdür.
- BJ.J. Rousseau, egemenliğin halkı oluşturan bireylerin her birine ait olduğunu ve bu nedenle 'emredici vekalet' ilkesinin uygulanması gerektiğini savunur.
- CEmmanuel Sieyès tarafından geliştirilen milli egemenlik kuramında, egemenliğin öznesi soyut 'millet' kavramıdır ve bu anlayış 'temsili vekalet' esasına dayanır.
- DJohn Locke, siyasal iktidarın meşruiyetini toplum sözleşmesine dayandırırken egemenliğin kullanımının doğal haklarla sınırlı olduğunu vurgular.
- Hukuksal ve siyasal egemenlik ayrımında; yasaları yapma yetkisine sahip olan seçmen iradesi 'hukuksal egemenliği', parlamento ise 'siyasal egemenliği' temsil eder.Cevap
Cevap
Hukuksal ve siyasal egemenlik ayrımında; yasaları yapma yetkisine sahip olan parlamento 'hukuksal egemenliği', onu belirleyen seçmen iradesi ise 'siyasal egemenliği' temsil eder.
Hukuksal ve siyasal egemenlik ayrımı, İngiliz anayasa hukukçusu A.V. Dicey'nin literatüre kazandırdığı bir ayrımdır. Bu ayrıma göre, bir hukuk düzeninde en üstün kanun yapma yetkisine sahip olan organ (örneğin İngiltere'de Parlamento) 'hukuksal egemen'dir. Ancak bu hukuksal egemenin kararlarını fiilen etkileyen, ona meşruiyet sağlayan ve onu seçen irade (seçmenler/halk) 'siyasal egemen'dir. Dolayısıyla parlamentoyu siyasal, seçmeni hukuksal egemen olarak tanımlayan ifade hatalıdır.
Adım Adım Çözüm
Anahtar Kavram
Hukuksal ve Siyasal Egemenlik Ayrımı
Daha Fazla Pratik
Milli egemenlik ile halk egemenliği arasındaki vekalet türü farklarını (emredici vs. temsili) daha derinlemesine inceleyebilirsiniz.
Tahmini Süre:1m 30s