Max Weber’in bürokrasi kuramında merkezi bir yer tutan 'yasal-rasyonel otorite' tipinde meşruiyet; kişilerin öznel iradelerinden, geleneklerden veya olağanüstü niteliklerden bağımsız, genel ve soyut hukuksal kurallara dayalıdır.
Buna göre, Weber’in 'İdeal Tip' bürokrasi modelinde bir yöneticinin (üstün) emir verme yetkisi ve bu yetkinin sınırları ile ilgili aşağıdaki ifadelerden hangisi doğrudur?
- AYöneticinin yetkisi, geleneklerin kendisine tanıdığı kutsal ve dokunulmaz bir statüden kaynaklanır.
- Yönetici, emir verme yetkisini kullanırken bizzat kendisinin de dahil olduğu gayrişahsi hukuksal düzene ve kurallara tabidir.Cevap
- CYönetici, astları üzerinde sahip olduğu karizmatik güç sayesinde kuralların ve bürokratik sınırların ötesinde bir otorite kullanır.
- DYöneticinin yetki kullanımı, örgüt içindeki gayri resmi ilişkilerin ve personelle kurduğu kişisel dostlukların bir sonucudur.
- EYönetici, işgal ettiği makamı bir mülk gibi gördüğü için yetkisini kullanırken herhangi bir dış denetime tabi değildir.
Cevap
Yöneticinin de bizzat kurallara ve gayrişahsi düzene tabi olması
Yasal-rasyonel otorite tipinde, yöneten kişinin (üstün) yetkisi sınırsız değildir; o da sistemin bir parçasıdır ve emirleri ancak mevcut yasal çerçeve içindeyse meşrudur. Astlar, yöneticiye şahsı için değil, hukuksal düzenin o makama tanıdığı yetki için itaat ederler. Bu durum, 'yönetimin hukuka bağlılığı' ilkesinin bürokratik temelini oluşturur.
Adım Adım Çözüm
Anahtar Kavram
Yasal-Rasyonel Otorite ve Gayrisahsilik
Daha Fazla Pratik
Weber'in 'Demir Kafes' eleştirisini ve bürokrasinin rasyonelleşmesinin birey üzerindeki etkilerini inceleyebilirsiniz.
Tahmini Süre:1m 40s