Soru

Zorluk: OrtaNeoklasik Realizm

Neoklasik realizm, uluslararası sistemin anarşik yapısı ve güç dağılımının devletlerin dış politika tercihlerini kısıtladığını kabul etmekle birlikte, bu sistemik etkilerin her zaman doğrudan ve aynı şekilde dış politikaya yansımadığını savunur. Bu kurama göre, dış politika çıktıları sistemik teşviklerin çeşitli 'ara değişkenler' (intervening variables) aracılığıyla işlenmesiyle oluşur.

Buna göre neoklasik realizmde, sistemik baskıların dış politikaya aktarılma sürecini (iletişim bandı) açıklayan temel yaklaşım aşağıdakilerden hangisidir?

  1. Sistemik baskıların ve teşviklerin; karar vericilerin algıları ve devletin toplumdan kaynak çıkarma kapasitesi gibi içsel faktörler tarafından filtrelenerek dış politikaya yansımasıCevap
  2. B
    Uluslararası sistemin anarşik yapısının, devletleri güvenliklerini sağlamak adına yalnızca sistemik bir zorunluluk olarak güç maksimizasyonu yapmaya zorlaması
  3. C
    Devletlerin rasyonel tercihlerinin, uluslararası kurumların sağladığı bilgi akışı ve iş birliği zemininde mutlak kazanç odaklı şekillenmesi
  4. D
    Siyasal aktörlerin dış politika kararlarının, insan doğasında yer alan hükmetme arzusu ve bencil çıkarlar doğrultusunda belirlenmesi
  5. E
    Devlet davranışlarının, uluslararası sistemin maddi yapısından ziyade sosyal etkileşimler ve kimlik inşası süreçleriyle tanımlanması

Cevap

Sistemik baskıların ve teşviklerin; karar vericilerin algıları ve devletin toplumdan kaynak çıkarma kapasitesi gibi içsel faktörler tarafından filtrelenerek dış politikaya yansıması
Neoklasik realizmin özü, uluslararası sistemin nesnel maddi gerçekliği (güç dağılımı) ile devletlerin öznel dış politika eylemleri arasındaki boşluğu içsel 'ara değişkenler' ile doldurmaktır. Gideon Rose tarafından tanımlanan 'iletişim bandı' modeli; sistemden gelen sinyallerin karar alıcıların algıları, stratejik kültür ve devletin toplumdan kaynak çekip seferber etme gücü (state power) gibi filtrelerden geçerek bir çıktıya dönüştüğünü açıklar.

Adım Adım Çözüm

1
Neoklasik realizmin temel analiz düzeyini belirleme
Analizin uluslararası sistemden (makro) başlayıp devlet içine (mikro) doğru bir akış izlediği saptandı.
Neoklasik realizm, sistemik baskıları reddetmez ancak bunların tek başına yeterli olmadığını savunur.
2
'İletişim bandı' (transmission belt) kavramını çözümleme
Sistemin sunduğu fırsat ve tehditlerin devlet içindeki filtrelerden (algı, kapasite, kurumlar) geçerek politikaya dönüştüğü anlaşıldı.
Bu kavram, yapısal realizmin 'siyah kutu' olarak gördüğü devlet yapısının içini açmayı hedefler.
3
Seçenekleri kuramsal kökenlerine göre ayrıştırma
Sistemik zorunluluğu vurgulayan (B), kurumları merkeze alan (C), insan doğasına odaklanan (D) ve kimlik inşasını savunan (E) seçenekleri elendi.
Sadece doğru seçenekte hem sistemik baskı hem de bu baskıyı işleyen 'ara değişkenler' bir arada sunulmuştur.

Anahtar Kavram

Neoklasik realizmde dış politika analizinde bağımsız (sistem), ara (içsel filtreler) ve bağımlı (politika) değişken ilişkisi
Tahmini Süre:1m 30s
Bu soruyu puanla