Neoklasik Realizm'e göre, uluslararası sistemdeki yapısal baskıların (güç dağılımı gibi) her devlette aynı dış politika sonucunu doğurmamasının temel nedeni aşağıdakilerden hangisidir?
- Sistemik baskıların; devletin iç yapısı, lider algıları ve devlet kapasitesi gibi 'ara değişkenler' (intervening variables) süzgecinden geçerek dış politikaya aktarılmasıCevap
- BUluslararası sistemin anarşik yapısının devletlerin iç özelliklerini tamamen önemsiz kılan ve onları tek tip davranmaya zorlayan yapısal bir kısıtlama yaratması
- Cİnsan doğasındaki doğuştan gelen güç arzusunun ve bencilliğin, devlet yöneticilerini sistemik baskılardan bağımsız olarak her zaman saldırganlığa itmesi
- DDevletlerin dış politika hedeflerini belirlerken sadece 'mutlak kazanç' maksimizasyonuna odaklanması ve iş birliği süreçlerini bu doğrultuda yönetmesi
- EUluslararası rejimlerin ve hukuk kurallarının, anarşik sistemin yarattığı güvenlik ikilemini ortadan kaldırarak devlet davranışlarını standardize etmesi
Cevap
Sistemik baskıların; devletin iç yapısı, lider algıları ve devlet kapasitesi gibi 'ara değişkenler' süzgecinden geçerek dış politikaya aktarılması
Neoklasik realizm, uluslararası sistemin anarşik yapısını (bağımsız değişken) kabul eder ancak bu yapının devlet davranışını doğrudan belirlemediğini savunur. Gideon Rose'un kavramsallaştırdığı üzere, sistemik baskılar 'aktarım kayışı' (transmission belt) denilen bir süreçten geçer. Bu süreçte liderlerin tehdit algısı, devletin toplumdan kaynak devşirme yeteneği (devlet kapasitesi) ve iç siyasi çekişmeler birer 'ara değişken' (intervening variable) olarak işlev görür ve dış politika çıktısını (bağımlı değişken) şekillendirir.
Adım Adım Çözüm
Anahtar Kavram
Ara Değişkenler (Intervening Variables) ve Aktarım Kayışı (Transmission Belt)
Daha Fazla Pratik
Gideon Rose'un 'Neoclassical Realism and Theories of Foreign Policy' makalesindeki bağımsız, bağımlı ve ara değişken ayrımını tekrar gözden geçirin.
Tahmini Süre:1m 30s