Şiddetli astım tedavisinde kullanılan biyolojik ajanlar ve mast hücresi stabilizörlerinin moleküler hedefleri ile hücresel etki mekanizmaları dikkate alındığında, aşağıdakilerden hangisi yanlıştır?
- ABenralizumab, eozinofillerin yüzeyindeki interlökin-5 reseptör alfa () alt birimine bağlanarak, doğal öldürücü () hücreler aracılığıyla antikor bağımlı hücresel sitotoksisiteyi () tetikler.
- BTezepelumab, epitel kaynaklı bir sitokin olan timik stromal lenfopoietine () bağlanarak hem tip 2 () hem de non-tip 2 inflamasyon yolaklarını en üst basamaktan inhibe eder.
- CMast hücresi stabilizörleri olan kromolin ve nedokromil, hücre membranındaki gecikmiş klor kanallarını () inhibe ederek antijenle uyarılan kalsiyum girişini ve mediyatör salınımını baskılar.
- DDupilumab, interlökin-4 reseptör alfa () zincirini hedefleyerek interlökin-4 () ve interlökin-13 () sitokinlerinin sinyal iletimini eş zamanlı olarak bloke eder.
- Mepolizumab ve reslizumab, eozinofillerin yüzeyindeki interlökin-5 reseptörüne () yüksek afinite ile bağlanarak interlökin-5'in reseptöre tutunmasını rekabetçi olarak engeller.Cevap
Cevap
Mepolizumab ve reslizumab, eozinofillerin yüzeyindeki reseptöre değil, doğrudan serbest interlökin-5 sitokinine (ligand) bağlanarak etki gösterirler.
Mepolizumab ve reslizumab, eozinofillerin proliferasyonu, aktivasyonu ve sağkalımı için kritik olan interlökin-5 () sitokinine doğrudan bağlanarak onu nötralize eden monoklonal antikorlardır. Bu ilaçlar eozinofil yüzeyindeki reseptörlere tutunmazlar. Aksine, benralizumab interlökin-5 reseptörünün alfa alt birimine () bağlanır ve antikor bağımlı hücresel sitotoksisite () yoluyla eozinofilleri hızlıca tüketir. Bu nedenle mepolizumabın reseptöre bağlandığını belirten ifade temelden yanlıştır.
Adım Adım Çözüm
Anahtar Kavram
Biyolojik ajanların moleküler hedef ayrımı (Ligand vs. Reseptör blokajı)
Daha Fazla Pratik
Biyolojik ajanların uygulama yolları (örn. Reslizumab IV iken diğerlerinin SC olması) ve FeNO üzerindeki etkilerini karşılaştırın.
Tahmini Süre:1m 30s