Türk edebiyatında öğretici metinlerin tarihsel gelişimi ve türsel özellikleri ile ilgili aşağıdaki yargılardan hangisi yanlıştır?
- ATürk edebiyatında gazetenin halkı eğitme misyonuyla yayımlanmaya başlaması, öğretici metinlerin de önünü açmış; Şinasi’nin Tercüman-ı Ahval gazetesinde yazd��ğı ve ilk makale sayılan Tercüman-ı Ahval Mukaddimesi bu sürecin başlangıcı olmuştur.
- BServet-i Fünun Dönemi'nin karamsar ve kapalı edebî atmosferine karşın bağımsız bir çizgi sürdüren Ahmet Rasim; fıkra, sohbet ve anı türündeki yazılarında İstanbul hayatını canlı, samimi ve gündelik bir dille aktarmıştır.
- CCumhuriyet Dönemi Türk edebiyatında deneme türünün kurucu ismi kabul edilen Nurullah Ataç, yazılarında 'ben' merkezli ve öznel bir anlatım kurarak dilin sadeleşmesi ve öz Türkçe akımının yerleşmesi için öncülük etmiştir.
- DDüşünsel derinliği estetik bir dille buluşturan Suut Kemal Yetkin; sanat, edebiyat ve felsefe konularını ele aldığı denemelerinde kanıtlama amacı gütmeden, duru ve dengeli bir üslup sergilemiştir.
- Deneme ile söyleşi (sohbet) türleri arasındaki en belirgin fark anlatıcının yönelimidir; denemede yazar doğrudan okuyucuyu karşısına alıp onunla konuşuyormuş gibi senli benli bir üslup benimserken söyleşide ise kendi kendisiyle konuşuyormuş gibi içten ve tek yönlü bir monolog tercih eder.Cevap
Cevap
Deneme ile söyleşi (sohbet) türleri arasındaki üslup farkının ters verilmesi sebebiyle denemede yazarın doğrudan okuyucuyla konuştuğunu söyleşide ise kendi kendisiyle konuştuğunu iddia eden yargı yanlıştır.
Doğru cevap olan seçenekte deneme ve söyleşi (sohbet) türlerinin anlatım özellikleri tam tersi şekilde verilmiştir. Denemede yazar 'kendi kendisiyle konuşuyormuş gibi' bir iç monolog (ben eksenli) yürütürken; söyleşi (sohbet) türünde ise okuyucuyu karşısına alarak 'senli benli' bir üslup kullanır, ona sorular sorup cevaplar verir.
Adım Adım Çözüm
Anahtar Kavram
Öğretici Metin Türlerinin (Deneme, Sohbet, Makale, Fıkra) Ayırt Edici Özellikleri ve Tarihsel Gelişimi