Soru

Zorluk: ZorMS 2. Yüzyıl - MS 15. Yüzyıl Felsefesi: Hristiyan Felsefesi ve Temel Problemleri

Aşağıdaki sol sütunda verilen Hristiyan felsefesi düşünürlerini ve yakla��ımlarını, sağ sütunda yer alan felsefi açıklamalarla doğru biçimde eşleştiriniz.

  • Tertullian'ın Akıl-İnanç İlişkisi (Fideizm)Atina ile Kudüs'ü uzlaştırma çabalarını reddederek, Hristiyanlık öğretilerinin rasyonel olarak kavranamayacağını ve imanın s��rrının tam da aklın sınırlarını aşmasında yattığını ileri sürmek.
  • Anselmus'un Varlık Kanıtlaması (Ontolojik Kanıt)Zihinde tasarlanabilen en yetkin varlık kavramının, tanımı gereği zihnin dışında da var olması gerektiğini savunarak Tanrı'nın varlığını deneyime başvurmadan, apriori olarak kanıtlamak.
  • Augustinus'un İrade ve Kötülük Açıklamas��Kötülüğü bağımsız bir ilke veya töz olarak görmeyip iyiliğin yoksunluğu olarak tanımlamak ve dünyadaki ahlaki kötülükleri insanın özgür iradesini Tanrı'dan uzaklaştırmasıyla açıklamak.
  • Aquinalı Thomas'ın Akıl-İnanç Uzlaşısı (Kozmolojik Kanıt)Akıl ile imanın ayrı alanlara ait olduğunu fakat çelişmediğini belirterek; evrendeki nedensellik ve düzen zincirinden yola çıkıp aşkın bir ilk nedenin varlığını rasyonel olarak temellendirmek.

Cevap

Tertullian'ın Akıl-İnanç İlişkisi (Fideizm) ile Hristiyan dogmalarının akılla kavranamayacağı görüşü; Anselmus'un Varlık Kanıtlaması (Ontolojik Kanıt) ile en yetkin varlık kavramından yola çıkan apriori kanıt; Augustinus'un İrade ve Kötülük Açıklaması ile kötülüğün iyiliğin yoksunluğu olduğu görüşü; Aquinalı Thomas'ın Akıl-İnanç Uzlaşısı (Kozmolojik Kanıt) ile nedensellikten yola çıkan ilk neden kanıtı eşleşmelidir.
Doğru eşleştirmede; fideist yaklaşımıyla bilinen Tertullian Hristiyan dogmalarının akılla kavranamayacağı görüşüyle, Anselmus zihindeki en yetkin varlık tanımından yola çıkan ontolojik kanıtıyla, Augustinus kötülüğü iyiliğin yoksunluğu ve iradenin sapması olarak gören teorisiyle, Aquinalı Thomas ise inanç ile aklın uzlaşısını savunan kozmolojik nedensellik kanıtıyla eşleşmelidir.

Adım Adım Çözüm

1
Tertullian'ın akıl ve iman arasındaki uzlaşmaz tavrını yansıtan ve teoloji-felsefe zıtlığını vurgulayan fideist görüşü belirlenir.
Bu yaklaşım, Hristiyanlık öğretilerinin rasyonel olarak kavranamayacağını ve imanın aklın sınırlarını aşmasında yattığını savunan açıklamayla eşleştirilir.
Tertullian felsefeye ve akıl yürütmeye karşı radikal bir inanç savunması yapar.
2
Anselmus'un Tanrı'nın varlığını kanıtlarken dış dünyaya başvurmadan, sadece zihindeki 'kendisinden daha yetkini tasarlanamayan varlık' tanımından yola çıktığı yöntem tespit edilir.
Bu yaklaşım, zihindeki yetkin varlık kavramının zihin dışında da var olması gerektiğini apriori savunan açıklamayla eşleştirilir.
Bu kanıtlama biçimi Anselmus'un geliştirdiği özgün ontolojik kanıttır.
3
Augustinus'un kötülük problemine getirdiği teodise çözümü incelenir.
Kötülüğü bağımsız bir ilke veya töz olarak görmeyip iyiliğin yoksunluğu olarak tanımlayan ve irade özgürlüğüne dayandıran açıklamayla eşleştirilir.
Augustinus kötülük problemini çözerken Tanrı'nın mükemmelliğini korumak amacıyla kötülüğü tözsüzleştirir ve insan iradesine bağlar.
4
Aquinalı Thomas'ın akıl ve inanç uzlaşısını esas alan kozmolojik kanıtlaması incelenir.
Evrendeki nedensellik ve düzen zincirinden hareketle akıl ve inancın çelişmediğini savunan açıklamayla eşleştirilir.
Aquinalı Thomas, Aristotelesçi hareket ve ilk neden fikrini Hristiyan teolojisine uyarlamıştır.

Anahtar Kavram

MS 2. Yüzyıl - MS 15. Yüzyıl Felsefesi: Hristiyan Felsefesi ve Temel Problemleri
Bu soruyu puanla