F. Nietzsche'ye göre devlet, bireyin yaratıcı gücünü ve istencini yok eden, sürü ahlakını topluma dayatarak vasatlığı egemen kılan yapay bir organizasyondur. Ona göre adalet, eşitlik ve ortak iyilik gibi iddialarla sunulan her toplumsal düzen tasarımı, zayıfların güçlü olanları dizginlemek ve denetim altında tutmak amacıyla ürettiği bir yanılsamadan ibarettir. Dolayısıyla, herkes için geçerli ve uyulması zorunlu ahlaki ya da siyasi bir ideal düzenin varlığı kabul edilemez.
Bu parçadan hareketle Nietzsche'nin ideal düzeni reddetme gerekçesi aşağıdakilerden hangisidir?
- ADevletin, toplumsal sözleşmeyle kurulmuş yapay bir aygıt olarak bireysel mülkiyet haklarını korumakta yetersiz kalması
- Bİnsanların duyusal algılarının ve bilgi birikimlerinin kişiden kişiye değişmesi nedeniyle nesnel bir uzlaşının sağlanamaması
- Ortak iyilik ve eşitlik iddialarının, güçlü bireylerin özgürlüğünü ve kendini gerçekleştirme iradesini bastırmaya yönelik kurgular olmasıCevap
- DToplumsal refahın ve üretimin adil paylaşımını sağlayacak ekonomik koşulların tarihsel süreçte henüz oluşmaması
- EDoğal durumdan yapay toplumsal yaşama geçişte insanın özgür doğasının geri dönülemez biçimde bozulmuş olması
Cevap
Ortak iyilik ve eşitlik iddialarının, güçlü bireylerin özgürlüğünü ve kendini gerçekleştirme iradesini bastırmaya yönelik kurgular olması
Ortak iyilik ve eşitlik iddialarının, güçlü bireylerin özgürlüğünü ve kendini gerçekleştirme iradesini bastırmaya yönelik kurgular olması yönündeki seçenek doğrudur. Parçada Nietzsche'nin devletin adalet, eşitlik ve ortak iyilik iddialarını zayıfların güçlüleri dizginlemek amacıyla ürettiği yanılsamalar olarak gördüğü ve bu yapının bireysel yaratıcılığı yok ettiğini savunduğu açıkça belirtilmiştir.
Adım Adım Çözüm
Anahtar Kavram
Nietzsche'nin Siyaset ve Devlet Eleştirisi (Nihilizm)