İşveren ile işçi arasında imzalanan yazılı iş sözleşmesinde, işçinin iş görme borcunu ihtiyaç duyulması halinde yerine getireceği kararlaştırılmıştır. Ancak taraflar sözleşmede haftalık çalışma süresini ve işverenin çağrı yapma (bildirim) süresini belirtmemişlerdir. 4857 sayılı İş Kanunu uyarınca, bu durumda uygulanacak kanuni varsayımlarla ilgili aşağıdakilerden hangisi doğrudur?
- Haftalık çalışma süresi saat kabul edilir ve işveren çağrıyı, çalışılacak zamandan en az gün önce yapmalıdır.Answer
- BHaftalık çalışma süresi saat kabul edilir ve işveren çağrıyı, çalışılacak zamandan en az gün önce yapmalıdır.
- CHaftalık çalışma süresi saat kabul edilir ve işveren çağrıyı, çalışılacak zamandan en az gün önce yapmalıdır.
- DHaftalık çalışma süresi saat kabul edilir ancak çağrı süresi taraflarca belirlenmediği için işveren her zaman işçiyi göreve çağırabilir.
- EHaftalık çalışma süresi belirtilmeyen çağrı üzerine çalışma sözleşmeleri, yazılı yapılmış olsalar dahi kanunen geçersiz sayılır.
Answer
Haftalık çalışma süresinin 20 saat kabul edildiği ve çağrının en az 4 gün önceden yapılması gerektiğini belirten ifade doğrudur.
4857 sayılı İş Kanunu'nun 14. maddesine göre, taraflar haftalık çalışma süresini sözleşmede belirlemedikleri takdirde bu süre haftalık saat olarak kabul edilir. Aynı maddede, işverenin işçiyi çalıştıracağı zamandan en az gün önce haberdar etmesi gerektiği, aksine bir anlaşmanın bildirim süresi için yasal varsayılanı değiştirmeyeceği (taraflar aksini kararlaştırabilir ancak kararlaştırmamışlarsa 4 gün uygulanır) hükme bağlanmıştır.
Step-by-Step Solution
Key Concept
Çağrı Üzerine Çalışmada Kanuni Varsayımlar (Md. 14)