Examkin

Question

Difficulty: HardUluslararası Pazarlara Giriş Stratejileri

Uluslararası pazarlara giriş kararlarında yöneticiler; pazarın potansiyeli, hedeflenen kontrol düzeyi, katlanılabilecek risk miktarı ve kaynak tahsisi gibi faktörleri bir arada değerlendirmek zorundadır. Literatürde pazara giriş stratejileri, düşük kaynak taahhüdünden yüksek kaynak taahhüdüne doğru sıralanmakta ve bu sıralama işletmenin pazar üzerindeki hâkimiyetini doğrudan etkilemektedir.

Buna göre, uluslararası pazarlara giriş stratejilerinin temel dinamikleri hakkında ileri sürülen aşağıdaki yargılardan hangisi yanlıştır?

  1. Doğrudan yabancı yatırım stratejisi, işletmeye yerel pazar operasyonları üzerinde en üst düzeyde denetim yetkisi verirken, çıkış engellerini minimize ederek çevresel dalgalanmalara karşı stratejik esnekliği en üst noktaya taşır.Answer
  2. B
    Sözleşmeli üretim stratejisinde işletme, üretim maliyetlerini düşürme ve gümrük tarifelerinden kaçınma avantajı elde etse de uzun vadede yerel üretici firmanın bağımsız bir rakibe dönüşmesi (know-how hırsızlığı) riskini üstlenir.
  3. C
    Dolaylı ihracat, aracı kurumlar üzerinden yürütüldüğü için işletmenin finansal riskini ve organizasyonel yükünü en aza indirirken hedef pazarın dinamiklerini öğrenme ve pazar bilgisi edinme sürecini yavaşlatır.
  4. D
    Uluslararası ortak girişimlerde (joint venture) yerel ortağın yasal ve kültürel pazar bilgisi işletmeye hız kazandırırken ilerleyen süreçlerde ortaklar arasında yaşanabilecek vizyon ve çıkar çatışmaları yönetim kontrolünü zorlaştırabilir.
  5. E
    Lisans verme stratejisinde işletme, doğrudan bir sermaye yatırımı yapmaksızın yabancı pazarlara hızlı giriş sağlarken lisans alan firmanın faaliyetleri üzerindeki sınırlı denetim yetkisi nedeniyle marka imajının zedelenmesi riskini taşır.

Answer

Doğrudan yabancı yatırımın çıkış engellerini minimize ettiğini ve stratejik esnekliği en üst noktaya taşıdığını iddia eden ifade yanlıştır.
Doğrudan yabancı yatırım (FDI), işletmenin hedef pazarda üretim tesisleri kurması veya yerel bir şirketi satın almasıdır. Bu strateji yönetime tam kontrol sağlasa da yüksek miktarda sermaye bağlandığı için batık maliyetler oluşturur. Kriz durumlarında fabrikayı satıp çıkmak çok zor olduğundan 'çıkış engelleri' oldukça yüksektir. Dolayısıyla, bu durum işletmenin stratejik esnekliğini artırmaz, aksine en aza indirir. Bu nedenle bu yargı bütünüyle yanlıştır.

Step-by-Step Solution

1
Uluslararası pazara giriş stratejilerinde risk, kontrol ve esneklik kavramları arasındaki teorik ilişkiyi analiz et.
Kontrol düzeyi ile kaynak taahhüdü arasında pozitif yönlü; kaynak taahhüdü ile stratejik esneklik arasında ise negatif yönlü bir ilişki vardır.
Bir pazara ne kadar çok fiziksel ve finansal sermaye bağlanırsa, o pazardan çıkmak veya strateji değiştirmek o kadar maliyetli ve yavaş olur.
2
Seçeneklerdeki her bir stratejinin karakteristik özelliklerini ve barındırdığı temel riskleri değerlendir.
Dolaylı ihracat (pazar körlüğü riski), lisanslama (marka imajı riski), ortak girişim (çatışma riski) ve sözleşmeli üretim (rakip yaratma riski) hakkındaki tanımlamaların tümü literatüre uygun ve doğrudur.
Yanlış olan bilgiyi tespit etmek için diğer stratejilerin avantaj-dezavantaj dengelerinin doğru kurulup kurulmadığı doğrulanmalıdır.
3
Doğrudan yabancı yatırım (FDI) ile ilgili ifadeyi söz konusu risk/esneklik kuralı çerçevesinde test et.
FDI en yüksek kontrolü sağlasa da yüksek sabit ve batık maliyetler yarattığı için çıkış engellerini (exit barriers) minimize etmez, tam aksine maksimize eder. Bu nedenle stratejik esneklik en düşük seviyededir.
Yöneticilerin ağır sanayi yatırımı veya dev satın almalar yaptıktan sonra, kriz anında pazarı hızla terk etmeleri imkânsızdır. İfade bu yönüyle teorik bir tezat oluşturur.

Key Concept

Pazara Giriş Stratejilerinde Risk-Kontrol-Esneklik Dengesi
Rate this question

Topics

Uluslararası Pazarlara Giriş Stratejileri

More questions from this topic