Bir kamu kurumu, taşra teşkilatının yeniden yapılandırılması amacıyla bir karar süreci başlatmıştır. Süreci yöneten komisyon, klasik (rasyonel) karar verme modeline uygun hareket etmek amacıyla öncelikle karşılaşılan problemi tanımlamış, ardından karar kriterlerini belirleyerek bu kriterlerin önem derecelerini ağırlıklandırmıştır.
Klasik karar verme sürecinin teorik adımlarına göre, komisyonun bu aşamadan sonra atması gereken ilk adım ile; Herbert Simon'ın kısıtlı rasyonellik (bounded rationality) yaklaşımının komisyonun izlediği bu rasyonel sürece yönelteceği temel eleştiri aşağıdakilerin hangisinde sırasıyla ve doğru olarak verilmiştir?
- Alternatiflerin geliştirilmesi / Karar alıcıların bilişsel kapasite sınırları ve bilgi eksikliği nedeniyle tüm alternatifleri bilemeyeceği, bu yüzden "optimum" yerine "tatminkar" karara yöneleceğiAnswer
- BAlternatiflerin değerlendirilmesi / Karar alıcıların bilişsel sınırları nedeniyle tüm sonuçları öngöremeyeceği ve bu sebeple en mükemmel çözüm yerine yeterli olanı seçeceği
- CAlternatiflerin geliştirilmesi / Yöneticilerin karar sürecinde tüm bilgileri rasyonel biçimde işleyerek her zaman organizasyonun faydasını maksimize eden optimum seçeneği bulacağı
- DEn iyi alternatifin seçilmesi / Karar vericilerin tam rasyonellik altında hareket ederek duygusal ve bilişsel kısıtlardan tamamen bağımsız, ekonomik açıdan kusursuz kararlar alacağı
- EProblemin nedenlerinin araştırılması / Karar sürecinin yapılandırılmış rasyonel adımlardan ziyade, problemlerin, çözümlerin ve katılımcıların rastlantısal olarak bir araya gelmesiyle oluştuğu
Answer
Doğru seçenek, sıradaki adımın alternatiflerin geliştirilmesi olduğunu ve Simon'ın yaklaşımının yöneticilerin bilişsel sınırları sebebiyle optimum yerine tatminkar karara yöneleceğini ifade eden seçenektir.
Doğru yanıt iki temel bilgiyi kusursuz birleştirir: Rasyonel süreçte kriterlerin ağırlıklandırılmasını takiben mutlaka 'alternatiflerin geliştirilmesi' (seçeneklerin ortaya konması) aşamasına geçilir. İkinci olarak, Herbert Simon klasik modelin 'mutlak rasyonellik' varsayımını reddeder; yöneticilerin zaman, maliyet ve bilişsel kapasite sınırları (kısıtlı rasyonellik) sebebiyle her zaman faydayı maksimize eden 'optimum' kararı alamayacaklarını, bunun yerine kabul edilebilir nitelikteki ilk 'tatminkar' çözümü seçeceklerini belirtir.
Step-by-Step Solution
Key Concept
Rasyonel Karar Alma Süreci ve Kısıtlı Rasyonellik Modeli