Question

Difficulty: MediumTabaka Oluşturma İlkeleri ve Kriterleri (Homojenlik/Heterojenlik)

Bir kamu araştırma merkezi, Türkiye'deki organize sanayi bölgelerinde faaliyet gösteren işletmelerin yıllık ihracat tutarı ortalamasını tahmin etmek amacıyla tabakalı rastgele örnekleme yapmayı planlamaktadır. Araştırmacı, tabakalama kriteri olarak kullanabileceği üç farklı yardımcı değişkeni (Değişken I, Değişken II ve Değişken III) incelemiş ve bu değişkenlere göre oluşan kitle yapısını aşağıdaki gibi özetlemiştir:

DeğişkenTabaka İçi Varyans YapısıTabakalar Arası Ortalamaların Durumu
Değişken IÇok Büyük (Birimler heterojen)Birbirine çok yakın (Homojen)
Değişken IIKüçük (Birimler homojen)Birbirinden anlamlı derecede farklı (Heterojen)
Değişken IIIKüçük (Birimler homojen)Birbirine çok yakın (Homojen)

Buna göre, örnekleme hatasını en aza indirmek ve en etkin tahmini elde etmek için hangi değişkenin tabakalama kriteri olarak seçilmesi en uygundur?

  1. A
    Değişken I; çünkü tabaka içi heterojenliğin yüksek olması kitlenin tüm özelliklerinin her tabakada temsil edilmesini sağlar.
  2. Değişken II; çünkü tabaka içi birimlerin benzer, tabakaların ise birbirinden farklı olması örnekleme hatasını minimize eder.Answer
  3. C
    Değişken III; çünkü tabaka ortalamalarının birbirine yakın olması tabakalar arasındaki değişkenliği ortadan kaldırarak hassasiyeti artırır.
  4. D
    Değişken I; çünkü tabaka içi varyansın büyük olması, her tabakadan seçilecek birimlerin kitleyi daha iyi yansıtmasına imkan tanır.
  5. E
    Değişken II veya III; her iki durumda da tabaka içi varyanslar küçük olduğu için hangi değişkenin seçildiği sonucu değiştirmez.

Answer

Örnekleme hatasını en aza indirmek için hem tabaka içi homojenliği sağlayan hem de tabakalar arası heterojenliği en üst düzeye çıkaran Değişken II seçilmelidir.
Tabakalı rastgele örneklemede tahmin edicinin varyansı, tabaka içi varyansların ağırlıklı toplamına bağlıdır. Hassas bir tahmin için birimlerin tabaka içinde birbirine çok benzemesi (homojen olması) istenir. Ayrıca tabakaların birbirinden farklı olması (heterojenlik), kitlenin heterojen yapısının tabakalara doğru bir şekilde yansıtıldığını gösterir. Değişken II, hem tabaka içi birimlerin homojenliğini hem de tabakalar arasındaki belirgin farkı (heterojenliği) sağladığı için en etkin tabakalama kriteridir.

Step-by-Step Solution

1
Tabakalı örnekleme ilkelerinin hatırlanması
Tabaka içi varyansın küçük (homojen), tabakalar arası varyansın büyük (heterojen) olması gerektiği saptandı.
Bu yapı, kitledeki toplam değişkenliğin önemli bir kısmının tabakalar arası farklarla açıklanmasını ve tabaka içi belirsizliğin azalmasını sağlar.
2
Verilen değişkenlerin bu ilkelere göre değerlendirilmesi
Değişken I hem içi heterojen hem arası homojen olduğu için en kötü tercihtir. Değişken III içi homojen olsa da arası heterojen değildir. Değişken II ise her iki kriteri de sağlamaktadır.
Değişken II kullanıldığında, kitledeki farklılıklar tabakalar tarafından yakalanır ve her tabaka içindeki birimler benzer olduğu için küçük örneklemlerle hassas tahminler yapılabilir.

Key Concept

Tabakalı örneklemede etkinlik; tabaka içi varyansın minimum, tabakalar arası varyansın (ortalamalar farkının) maksimum olmasıyla elde edilir.
Estimated Time:1m 30s
Rate this question