Politika Uygulama Süreci ve Yaklaşımları

Kamu politikası uygulama literatüründe Michael Lipsky tarafından geliştirilen "Sokak Düzeyi Bürokratlar" (Street-Level Bureaucrats) yaklaşımı, politikanın sadece merkezi yönetimdeki karar alıcılar tarafından değil, vatandaşla doğrudan temas kuran kamu görevlileri tarafından da şekillendirildiğini savunur. Buna göre; polisler, öğretmenler ve sosyal hizmet uzmanları gibi aktörlerin politika uygulama sürecindeki temel rolüne ilişkin aşağıdakilerden hangisi doğrudur?

Kamu politikası literatüründe Pressman ve Wildavsky tarafından yürütülen ve uygulama çalışmalarının dönüm noktası kabul edilen araştırmada; bir programın yürütülmesi için gereken çok sayıda aktör ve karar birimi arasındaki eşgüdüm zorlukları ile onay süreçlerindeki gecikmelerin başarısızlığın temel kaynağı olduğu vurgulanmıştır. Yazarlar, bu yapısal engelleri açıklamak için aşağıdaki kavramlardan hangisini kullanmışlardır?

Kamu politikası uygulama sürecinde; politikanın başarısını merkezi otoritelerin hiyerarşik denetiminden ziyade, vatandaşla yüz yüze gelen ve uygulama aşamasında önemli bir takdir yetkisine (discretion) sahip olan "sokak düzeyi bürokratların" tutum ve davranışlarına dayandıran yaklaşım aşağıdakilerden hangisidir?

Kamu politikası uygulama sürecinde; politika amaçlarının merkezi düzeydeki karar alıcılar tarafından net bir şekilde belirlenmesini, uygulamanın ise bu amaçlara hiyerarşik bir denetim ve disiplin altında sadık kalınarak gerçekleştirilmesini temel alan yaklaşım aşağıdakilerden hangisidir?

Kamu politikası literatüründe uygulama sürecine dair geliştirilen kuramsal yaklaşımlardan biri; politika metninin statik bir talimatlar bütünü olmadığını, aksine uygulama aşamasında karşılaşılan kısıtlar ve çevresel dinamiklerle sürekli yeniden şekillendiğini savunur. Bu yaklaşıma göre politika süreci, başlangıçtaki varsayımların (hipotezlerin) gerçek hayatla temas etmesi sonucu geçirdiği bir 'öğrenme' ve 'adaptasyon' sürecidir. Uygulama esnasında hedeflerin ve araçların birbirini etkileyerek dönüşmesini, politikanın başarıya ulaşması için zorunlu bir mekanizma olarak gören ve bu süreci bir 'evrim' (evolution) olarak nitelendiren yaklaşım/yazarlar aşağıdakilerden hangisidir?

Kamu politikası uygulama literatüründe, politika analizi sürecine merkezdeki karar alıcıların niyetlerinden veya yasal metinlerden değil, politikanın nihai olarak uygulandığı 'uç noktadaki' aktörlerin somut davranışlarından ve yerel kısıtlarından başlanması gerektiğini savunan; Richard Elmore tarafından 'geriye doğru haritalama' (backward mapping) olarak nitelendirilen yaklaşım aşağıdakilerden hangisidir?

Richard Matland tarafından geliştirilen Belirsizlik-Çatışma Modeli'ne (Ambiguity-Conflict Model) göre; politika hedeflerinin ve araçlarının net olarak tanımlandığı ancak söz konusu politikanın önceliği veya bölüşüm etkileri noktasında ilgili aktörler arasında yoğun bir direncin ve uyuşmazlığın bulunduğu bir ortamda, uygulama sürecinin temel karakteri ve başarının belirleyicisi aşağıdakilerden hangisidir?

Bir kamu politikasının uygulanması sürecinde; merkezi yönetimin belirlediği kararların hiyerarşik bir emir-komuta zinciri içerisinde, önceden tanımlanmış kurallara ve amaçlara sıkı sıkıya bağlı kalarak icra edilmesi gerektiğini savunan yaklaşım aşağıdakilerden hangisidir?

Kamu politikası uygulama literatüründe Brian Hogwood ve Lewis Gunn tarafından geliştirilen "mükemmel uygulama" (perfect implementation) modeline göre, aşağıdakilerden hangisi başarılı bir uygulama süreci için gereken şartlar arasında yer almaz?

Kamu politikası literatüründe Sabatier ve Mazmanian tarafından öne sürülen ve politikanın merkezdeki karar alıcılar tarafından belirlenen çerçevede yürütülmesini esas alan modelde; başarılı bir uygulama süreci için belirli yasal, teknik ve siyasal ön koşulların varlığı şart koşulmuştur.

Buna göre, aşağıdakilerden hangisi Sabatier ve Mazmanian'ın etkili bir politika uygulaması için gerekli gördüğü bu ön koşullar arasında yer almaz?

Kamu politikası uygulama literatüründe yer alan "Yukarıdan Aşağıya" (Top-Down) ve "Aşağıdan Yukarıya" (Bottom-Up) yaklaşımlarının karşılaştırılmasına ilişkin aşağıdaki ifadelerden hangisi yanlıştır?

Kamu politikası uygulama literatüründe 'Üçüncü Kuşak' (Third Generation) araştırmaların öncüsü kabul edilen Malcolm Goggin ve çalışma arkadaşları tarafından geliştirilen 'İletişim Modeli'ne (Communications Model) göre; merkezi hükümetin kararlarının yerel düzeyde başarıyla hayata geçirilmesi aşağıdakilerden hangisine merkezi bir önem atfedilerek açıklanmaktadır?

Eugene Bardach'a göre bir kamu politikasının uygulama süreci; merkezi otoritelerin kontrolü dışında gelişen, çeşitli aktörlerin bütçe, yetki ve personel gibi kısıtlı kaynakları kendi kurumsal veya kişisel çıkarları doğrultusunda kontrol etmeye çalıştığı stratejik bir etkileşim alanıdır. Bu süreçte aktörler, politikanın gidişatını saptırmak veya sorumluluktan kaçınmak amacıyla çeşitli direnç mekanizmalarına başvururlar.

Buna göre, Bardach'ın uygulama sürecindeki bu karmaşık, pazarlığa dayalı ve politikanın rayından çıkmasına neden olabilen stratejik manevraları tanımlamak için kullandığı temel kavram aşağıdakilerden hangisidir?

Sabatier ve Mazmanian tarafından geliştirilen 'Yukarıdan Aşağıya' (Top-Down) uygulama modelinde, bir kamu politikasının başarıyla hayata geçirilebilmesi için yasal metinlerin ve hiyerarşik yapının belirli özellikler taşıması gerektiği savunulmaktadır. Buna göre, aşağıdakilerden hangisi söz konusu model çerçevesinde başarılı bir uygulama için öngörülen temel koşullardan biri değildir?

Kamu politikası uygulama literatüründe Richard Elmore tarafından geliştirilen; analizin en üstteki karar vericilerin amaçlarından başlamak yerine, politikanın nihai olarak etkilediği hedef kitlenin davranışlarından ve hizmetin sunulduğu en uç noktadaki uygulama kapasitesinden başlatılması gerektiğini savunan yaklaşım aşağıdakilerden hangisidir?

Bir bakanlık, taşra teşkilatına gönderdiği genelgeyle yeni bir denetim politikasının uygulama adımlarını, bütçe sınırlarını ve performans göstergelerini kesin çizgilerle belirlemiştir. Merkez teşkilatı, politikanın başarısını sahadaki personelin bu kurallara hiyerarşik bir zincir içinde kayıtsız şartsız uymasına bağlamaktadır. Ancak sahada görev yapan denetmenler; karşılaştıkları yerel dinamiklerin çeşitliliği, zaman baskısı ve personel yetersizliği gibi nedenlerle genelgedeki standart kuralları kendi tecrübelerine göre esnetmiş ve denetim önceliklerini yeniden belirlemiştir. Bunun sonucunda, fiili olarak uygulanan politika merkezin tasarladığından oldukça farklı bir şekle bürünmüştür.

Bu senaryoda merkezin başlangıçtaki beklentisi ile sahadaki fiili durumu açıklayan uygulama yaklaşımları, sırasıyla aşağıdakilerin hangisinde doğru verilmiştir?

Kamu politikası uygulama literatüründe Paul Berman tarafından geliştirilen yaklaşıma göre; politika amaçlarının açıkça tanımlandığı, uygulama adımlarının önceden ayrıntılı olarak belirlendiği ve standart operasyon prosedürlerine sıkı sıkıya bağlı kalındığı durumlar 'programlanmış uygulama' (programmed implementation) olarak adlandırılmaktadır.

Buna göre, aşağıdakilerden hangisi Berman'ın 'uyarlamacı uygulama' (adaptive implementation) yaklaşımının temel özelliklerinden biridir?