Question

Difficulty: Very hardBorçlanma Politikası

Fiyatlar genel düzeyinin hızla arttığı ve bütçe açıklarının yapısal bir karakter kazandığı bir ekonomide, ekonomi yönetimi açıkların finansmanında Merkez Bankası kaynakları (monetizasyon) yerine, banka dışı özel kesimden yüksek reel faizli ve uzun vadeli borçlanma stratejisine geçiş yapmıştır.

Bu politika değişikliğinin makroekonomik etkileri ve farklı iktisadi okulların konuya ilişkin yaklaşımları değerlendirildiğinde, aşağıdaki ifadelerden hangisi yanlıştır?

  1. Keynesyen yaklaşıma göre, devletin yüksek faizle banka dışı kesimin elindeki spekülatif amaçlı atıl fonları borçlanma yoluyla çekmesi, piyasadaki likiditeyi emeceğinden toplam talebi daraltır ve enflasyonist baskıları azaltır.Answer
  2. B
    Klasik iktisatçılara göre, tam istihdam varsayımı altında devletin banka dışı kesimden borçlanması, ödünç verilebilir fonlar piyasasında faiz oranlarını yükselterek özel kesim yatırımlarında tam dışlama (crowding-out) etkisi yaratır.
  3. C
    Yeni Klasik makroiktisat (Ricardo-Barro Eşdeğerliği) bağlamında rasyonel bireyler, devletin bugünkü borçlanmasını gelecekteki vergi yükümlülükleri olarak algılayıp tasarruflarını artıracakları için, faiz oranlarında bir yükselme yaşanmaz.
  4. D
    Enflasyonla mücadele kapsamında Merkez Bankası kaynakları yerine uzun vadeli borçlanmaya gidilmesi, emisyon hacminin genişlemesini önleyerek senyoraj gelirinden kaynaklanan parasal genişleme riskini bertaraf eder.
  5. E
    Kamu borçlanmasının yüksek reel faizlerle yurt içi tasarruf sahiplerine yönelmesi, borç servisinin finansmanı sırasında geniş halk kitlelerinden tahvil sahibi zengin kesime doğru bir kaynak aktarımına neden olarak gelir dağılımını bozar.

Answer

Yanlış olan ifade, Keynesyen yaklaşıma göre spekülatif amaçlı atıl fonların borçlanılmasının piyasadaki likiditeyi emerek enflasyonist baskıları azaltacağını öne süren seçenektir.
Yanlış olan seçenek, Keynesyen modele göre spekülatif atıl fonların borçlanılmasının enflasyonu azaltacağını iddia eden seçenektir. Gerçekte, atıl durumdaki paranın devlet tarafından yüksek faizle borçlanılıp kamu harcaması olarak kullanılması, paranın dolaşım hızını artırarak ekonomideki toplam talebi genişletir ve enflasyonist baskıları daha da körükler.

Step-by-Step Solution

1
Enflasyonist bir ortamda borçlanmanın kaynaklarını (Merkez Bankası vs. banka dışı kesim) ve bunların makroekonomik etkilerini değerlendirmek.
Merkez Bankası'ndan borçlanma emisyon (monetizasyon) yaratırken, banka dışı kesimden borçlanma mevcut paranın el değiştirmesi anlamına gelir.
Borçlanma stratejisinin farklı enflasyonist sonuçlar doğurduğunu tespit etmek için.
2
Klasik ve Yeni Klasik (Ricardo-Barro) teorilerin borçlanma yaklaşımlarını analiz etmek.
Klasikler tam dışlama (crowding-out) öngörürken, Yeni Klasikler borçlanmanın ertelenmiş vergi olarak algılanmasıyla tasarrufların artacağını ve faiz/talep üzerinde nötr kalınacağını savunur.
Soru yanlış olan ifadeyi sorduğu için teorik olarak doğru olan bu önermeleri eleyebilmek için.
3
Keynesyen yaklaşımda banka dışı kesimden borçlanmanın fon türüne (işlem vs. spekülatif) göre etkisini incelemek.
Spekülatif (atıl) fonların devlete borç verilip kamu harcamasına dönüşmesi, atıl parayı aktifleştirir ve paranın dolanım hızını artırarak toplam talebi genişletir.
Likidite emilimi argümanının atıl fonlar için enflasyonist bir tuzak olduğunu kanıtlayıp yanlış ifadeyi bulmak için.

Key Concept

Makroekonomik Teoriler Bağlamında Borçlanma Politikası ve Enflasyon
Rate this question