4857 sayılı İş Kanunu uyarınca, tarafların haftalık çalışma süresini, günlük çalışma saatlerini ve çağrı süresini sözleşmede belirtmedikleri, ancak yazılı şekilde akdettikleri bir 'çağrı üzerine çalışma' sözleşmesi ile ilgili aşağıdaki ifadelerden hangisi hukuken doğrudur?
- Haftalık çalışma süresi 20 saat kararlaştırılmış sayılır; işveren çağrıyı çalışılacak zamandan en az 4 gün önce yapmalıdır ve işçi her çağrıda en az 4 saat üst üste çalıştırılmalıdır.Cevap
- BSözleşmede süre belirtilmediği için haftalık çalışma süresi 30 saat kabul edilir ve işveren işçiyi her çağrıda en az 2 saat çalıştırmakla yükümlüdür.
- CÇağrı üzerine çalışma sözleşmesi kural olarak şekle tabi olmadığından sözlü de kurulabilir ve süre belirtilmemişse haftalık çalışma süresi 15 saat üzerinden hesaplanır.
- DHaftalık çalışma süresi kararlaştırılmamışsa genel çalışma süresi olan 45 saat esas alınır ve işverenin çağrıyı yapma süresi dürüstlük kuralı çerçevesinde en az 24 saat öncedir.
- Eİşveren çağrıyı en az 1 hafta önceden yapmadığı sürece işçi çalışmaktan kaçınabilir; ancak haftalık 20 saatlik ücretin ödenmesi için işçinin fiilen çalışmış olması şarttır.
Cevap
Sözleşmede belirtilmeyen hallerde haftalık çalışma süresi 20 saat, çağrı süresi en az 4 gün ve günlük asgari çalışma süresi 4 saat olarak kabul edilir.
4857 sayılı İş Kanunu'nun 14. maddesine göre, çağrı üzerine çalışma sözleşmesinde taraflar çalışma sürelerini belirtmemişlerse haftalık süre saat olarak kabul edilir. İşveren, bu çağrıyı çalışılacak zamandan en az gün önce yapmalı ve günlük çalışma süresi belirlenmemişse işçiyi her çağrıda en az saat üst üste çalıştırmalıdır. Bu üçlü yasal varsayım (20-4-4 kuralı) birlikte doğru olarak sunulmuştur.
Adım Adım Çözüm
Anahtar Kavram
Çağrı Üzerine Çalışmada Kanuni Varsayımlar (20 saat / 4 gün / 4 saat)