Gemi inşası ve denizcilik faaliyetleri yürüten büyük ölçekli bir işletmenin finansal yapısı incelendiğinde; duran varlıklarının tamamının ve sürekli dönen varlıklarının sadece %75'inin devamlı sermaye (uzun vadeli yabancı kaynaklar ve özkaynaklar) ile finanse edildiği tespit edilmiştir. Sürekli dönen varlıkların geriye kalan %25'lik kısmı ile sipariş yoğunluğuna bağlı olarak ortaya çıkan geçici dönen varlıkların tamamı ise kısa vadeli ticari ve mali borçlarla karşılanmaktadır.
İşletme yönetimi, maruz kalınan likidite ve faiz oranı (yenileme) risklerini optimize etmek amacıyla, mevcut finansman politikasını terk ederek tam bir 'vade uyumlu (dengeli) finansman politikasına' geçme kararı almıştır. Aktif (yatırım) politikasında ve toplam varlık büyüklüğünde herhangi bir değişikliğe gidilmeyeceği varsayıldığında, bu stratejik değişikliğin uygulanma şekli ve işletmenin risk-getiri profiline beklenen etkisi aşağıdakilerin hangisinde doğru ifade edilmiştir?
- Sürekli dönen varlıkların %25'ine karşılık gelen tutar kadar kısa vadeli borç kapatılarak yerine uzun vadeli kaynak sağlanmalıdır; bu hamle işletmenin net çalışma sermayesini artırarak likidite riskini düşürecek ancak fonlama maliyeti dezavantajı nedeniyle kârlılığı azaltacaktır.Cevap
- BGeçici dönen varlıkların tamamının finansmanı için kullanılan kısa vadeli borçlar uzun vadeli kaynaklarla değiştirilmelidir; bu işlem sonucunda vade uyumu sağlanacak ve hem likidite riski hem de beklenen kârlılık eş zamanlı olarak artacaktır.
- CSürekli dönen varlıkların toplam aktifler içindeki payı %25 oranında azaltılarak duran varlıklara aktarılmalıdır; böylece varlıkların likidite yapısı ile kaynakların vade yapısı eşleşecek, işletmenin faaliyet riski düşerken finansman riski sabit kalacaktır.
- DDuran varlıkların bir kısmının finansmanında da kısa vadeli kaynak kullanımına geçilerek maliyet avantajı sağlanmalıdır; bu strateji net çalışma sermayesini daraltsa da vade uyumlu yapısı gereği işletmenin pazar değerini risksiz bir şekilde maksimize edecektir.
- ESürekli dönen varlıkların %75'lik kısmı için kullanılan devamlı sermaye, kısa vadeli borçlara dönüştürülmelidir; bu sayede varlık ve kaynak vadeleri tam olarak örtüşecek, işletmenin fonlama maliyetleri artarken likidite riski minimize edilecektir.