Bir bölgesel kalkınma ajansı genel sekreteri, yıllık hibe programı bütçesini projelere tahsis etmek için bir karar süreci yürütmektedir. Sürecin ilk aşamasında bölgesel kalkınma hedeflerini (amaçları) belirlemiş, ardından mevcut bütçe ve yasal kısıtları (varsayımları) ortaya koymuştur. Ancak çok sayıda proje başvurusunu değerlendirmek için kısıtlı bir zamanı ve gelecekteki ekonomik dalgalanmalara dair eksik bilgisi bulunmaktadır. Bu nedenle genel sekreter, projeleri tek tek inceleyip teorik olarak en yüksek geri dönüşü sağlayacak 'optimum' proje portföyünü bulmaya çalışmak yerine, ajansın asgari istihdam ve büyüme hedeflerini karşılayan ilk proje grubunu onaylayarak karar sürecini tamamlamıştır.
Buna göre, genel sekreterin yürüttüğü karar verme süreci ve benimsediği karar modeli ile ilgili aşağıdaki ifadelerden hangisi doğrudur?
- Karar sürecinde kısıtlı rasyonellik modelini benimseyen genel sekreter, optimum (en mükemmel) çözüm yerine tatminkâr (yeterli) olan alternatifi tercih etmiştir.Cevap
- BKarar sürecinin aşamalarına aykırı hareket eden genel sekreter, hedefleri belirlemeden önce kısıtları ve varsayımları ortaya koyarak rasyonel modelden uzaklaşmıştır.
- CZaman ve bilgi eksikliğine rağmen klasik karar modelinin kurallarını işletmiş ve mevcut alternatifler arasından maksimum faydayı sağlayan seçeneği bulmuştur.
- DKlasik rasyonel modelin öngördüğü insan doğasına uygun hareket etmiş ve karar sürecinde eksik bilgiyi tam bilgiye dönüştürerek tüm belirsizliği ortadan kaldırmıştır.
- EKarar sürecinin teorik adımlarını yanlış sıralayarak, seçenekleri analiz etmeden önce nihai seçimi yapmış ve rasyonel modelin sıralı değerlendirme mantığını ihlal etmiştir.