Bir otomotiv parça üreticisi, işletme içindeki yüksek ara stok (yarı mamul) seviyelerini düşürmek ve bekleme kaynaklı israfları (muda) ortadan kaldırmak amacıyla üretim kontrol sistemini değiştirme kararı almıştır. Yeni kurulan sistemde, malzeme akışı ve üretim emirleri merkezi bir planlama departmanından istasyonlara dikte edilmek yerine, montaj hattında yer alan istasyonlar arasında fiziksel veya elektronik kartlar aracılığıyla yürütülmeye başlanmıştır. Her istasyon, yalnızca bir sonraki aşamanın (veya müşterinin) talep ettiği miktar kadar parça üreterek teslim etmektedir.
Bu senaryoda işletmenin uyguladığı üretim kontrol sisteminin işleyiş yapısı ve geleneksel (MRP gibi) sistemlerden ayrılan en temel yönü dikkate alındığında, aşağıdakilerden hangisi doğrudur?
- AÜretim faaliyetleri, uzun dönemli talep tahminlerine dayalı olarak hazırlanan ana üretim programının istasyonlara aktarılmasıyla oluşan 'itme (push)' mantığına dayanır.
- Sistem, 'çekme (pull)' mantığıyla çalışarak üretimi yalnızca gerçek ihtiyaç oluştuğunda tetikler ve kullanılan kartlar sayesinde süreçteki yarı mamul (WIP) miktarını doğrudan sınırlandırır.Cevap
- CSıfır stok felsefesi katı bir şekilde uygulandığından, üretim hattında makine arızası veya kalite problemi durumunda kullanılabilecek hiçbir düzeyde tampon stok bulundurulmaz.
- DSistem, nihai ürünü oluşturan bağımlı talebe sahip alt parçaların miktarını belirlemek için ürün ağacı (BOM) kayıtları ile brüt ihtiyaçları hesaplar.
- ESistem verimliliği artırmak için, makine hazırlık maliyetleri ile stok bulundurma maliyetlerini eşitleyen optimum düzeyde büyük parti hacimleriyle üretim yapılmasını gerektirir.