Çalışma sermayesi yönetiminde işletmeler, varlık yapısını (yatırım politikası) ve bu varlıkların hangi kaynaklarla fonlanacağını (finansman politikası) belirlerken risk ve getiri dengesini gözetmek zorundadır. Bir üretim işletmesinin bilançosu incelendiğinde; duran varlıklarının tamamı ile sürekli dönen varlıklarının belirli bir kısmının uzun vadeli kaynaklarla finanse edildiği, sürekli dönen varlıkların kalan kısmı ile geçici dönen varlıkların tamamının ise kısa vadeli yabancı kaynaklarla karşılandığı tespit edilmiştir.
Buna göre, işletmenin benimsediği çalışma sermayesi politikası türü ve bu tercihin risk-karlılık üzerindeki etkisi aşağıdakilerden hangisinde doğru ifade edilmiştir?
- Atılgan (agresif) finansman politikası izlenmektedir; kısa vadeli kaynakların maliyeti nispeten düşük olduğundan karlılık beklentisi artar, ancak borç ödeme baskısı likidite riskini yükseltir.Cevap
- Bİhtiyatlı (muhafazakâr) finansman politikası izlenmektedir; bu strateji sayesinde kısa vadeli fonlama maliyetlerinden kaçınılarak hem risk hem de karlılık eş anlı olarak düşürülmüştür.
- CVade uyumlu (dengeli) finansman politikası izlenmektedir; varlıkların likidite süreleri ile borçların vadeleri birebir eşleştirildiği için net çalışma sermayesi sıfıra yaklaşır.
- DAtılgan (agresif) yatırım politikası izlenmektedir; sabit varlık yatırımları düşük tutularak faaliyet kaldıracı azaltılmış ve işletmenin finansal riski düşürülmüştür.
- Eİhtiyatlı (muhafazakâr) yatırım politikası izlenmektedir; sürekli dönen varlıkların bir kısmının kısa vadeli fonlarla karşılanması, işletmenin faiz yükünü azaltarak riskten kaçınmasını sağlar.
Cevap
İşletmenin atılgan (agresif) finansman politikası izlediği ve bu durumun karlılığı artırırken likidite riskini de yükselttiğini ifade eden seçenektir.
İşletme, yapısal olarak bilançosunda sürekli bulunması gereken (sürekli dönen varlıklar) bir kısım varlıklarını, vadesi çabuk gelen (kısa vadeli) yabancı kaynaklarla finanse etmektedir. Bu tercih, finansal yönetim terminolojisinde 'atılgan (agresif) finansman politikası' olarak adlandırılır. Kısa vadeli faiz oranları genellikle uzun vadeli faiz oranlarından düşük olduğu için işletmenin finansman maliyeti azalır ve karlılığı artar. Ancak, uzun vadeli yatırımların kısa sürede geri ödenmesi gereken borçlarla finanse edilmesi, işletmeyi sık sık borç yenileme baskısında bırakarak likidite riskini (net çalışma sermayesi noksanlığı riskini) önemli ölçüde yükseltir.
Adım Adım Çözüm
Anahtar Kavram
Çalışma Sermayesi Finansman Politikaları (Agresif, İhtiyatlı, Dengeli) ve Risk-Getiri İlişkisi