Sipariş üzerine özel maksatlı endüstriyel makine üretimi yapan bir sanayi işletmesi, üretim sürecinde ihtiyaç duyduğu yüksek maliyetli ithal parçaları tedarikçilerinden sağladığı ticari kredilerle finanse etmektedir. Aynı zamanda, sözleşme imzaladığı müşterilerinden sipariş anında iş bedelinin büyük bir kısmını nakit avans olarak tahsil etmektedir. İşletmenin yıl boyunca kesintisiz sürdürdüğü temel üretim faaliyetleri için bilançosunda asgari bir hammadde ve nakit düzeyini koruması gerekirken; özellikle ilkbahar aylarında açılan yoğun kamu ihaleleri döneminde kapasite kullanım oranı artmakta ve ek dönen varlık ihtiyacı doğmaktadır.
Bu işletmenin çalışma sermayesi yapısı incelendiğinde, aşağıdaki ifadelerden hangisi finansal yönetim teorisine göre kesinlikle doğrudur?
- Aİşletmenin bilançosunda yer alan dönen varlıkların toplamı net çalışma sermayesini oluştururken; bu varlıklardan ihaleler döneminde oluşan kısa vadeli yabancı kaynakların çıkarılmasıyla brüt çalışma sermayesi elde edilir.
- Bİşletmenin bahar aylarındaki ihaleler sebebiyle katlandığı dönemsel kapasite artışından kaynaklanan fon ihtiyacı sürekli çalışma sermayesini; yıl boyunca muhafaza edilmesi gereken asgari hammadde düzeyi ise geçici çalışma sermayesini ifade eder.
- İşletmenin tedarikçilere olan ticari borçları ve müşterilerden tahsil ettiği avansların toplamı, bilançosundaki toplam dönen varlıkları aştığı takdirde, işletmenin negatif net çalışma sermayesi pozisyonunda olduğu kabul edilir.Cevap
- Dİşletmenin negatif net çalışma sermayesine sahip olması durumunda, likidite durumu güçleneceği için asit-test oranı doğrudan artış gösterir ve stokların nakde dönüşme hızı önemsiz hale gelir.
- Eİşletmenin dönen varlık ihtiyacının tamamını özkaynaklar ve uzun vadeli yabancı kaynaklarla finanse etmesi, net çalışma sermayesini eksiye düşürerek işletmeyi yüksek riskli agresif bir yapıya sokar.