Türkiye'de eğitim sisteminin Cumhuriyet’ten günümüze dikey toplumsal hareketliliği sağlayan temel mekanizma olduğu kabul edilir. Ancak güncel sosyolojik araştırmalar; ailelerin ekonomik gücü, kültürel birikimi ve sınav odaklı eğitim stratejilerinin, merkezi sınav sisteminin sunduğu 'fırsat eşitliği' perdesinin arkasında sınıfsal eşitsizlikleri derinleştirdiğini vurgulamaktadır. Bu eleştirel bakış açısına göre eğitim; alt tabakadaki bireylere gerçek bir yükselme şansı vermekten ziyade, üst tabakadaki bireylerin mevcut imtiyazlı konumlarını 'liyakat' maskesi altında meşrulaştırarak korumalarına hizmet etmektedir.
Eğitim ve toplumsal hareketlilik arasındaki bu ilişki biçimi, aşağıdaki kuramsal perspektiflerden hangisinin temel argümanlarıyla en çok örtüşmektedir?
- Çatışmacı kuramın toplumsal yeniden üretim ve kültürel sermaye vurgusuCevap
- BYapısal işlevselci kuramın yetenek süzgeci ve liyakatle rol dağıtımı tezi
- CModernleşme kuramının beşerî sermaye artışı ve toplumsal rasyonelleşme yaklaşımı
- DSembolik etkileşimci yaklaşımın etiketleme ve beklenti etkisi çözümlemesi
- EPozitivist sosyolojinin toplumsal statik ve toplumsal dinamik ayrımı